Veprat me te pelqyera:
1) Dhuna ne shoq...
2) Per pranveren
3) Vjeshta
4) Kuriozitete
5) Abdyl frasheri
Me shume
Veprat me te lexuara:
1) Profesioni im
2) Per pranveren
3) Shoqja ime
4) Tema:teknolog...
5) Dhuna ne shoq...
Me shume
 
Wemathematicians.com Home    Post an exercise    Subscribe
 
 
YourLiterary | Shqip Faqja kryesore  Posto vepren tende  Abonohu  Projekte  Zgjidh gjuhen
 
YourLiterary.com
Data sot:

Nr. total i veprave: 1683
 
   
 
 
 
Sondazh:

A jeni te kenaqur me ndryshimet e bera ne website?

Po:
Jo:
ID: 430
Data e postimit: 2012-09-29 09:36:07
Titulli: Ese per shqiperine

Tipi: Abonim
Lloji: Ese pershkruese
Tema: Shqiperia
Shkolla: janaq kilica
Klasa: 9a
Data: 29-9-2012
Email: xsni3@yahoo.com

Disa detaje me shume rreth abonimit
Do qe te marresh mendimin qe kane shoket per ty?
Do qe te te shkruash mendimin qe ke per shoket?
Regjistrohu tani dhe tregohu i ndershem!

http://www.tbhme.com

Me shume figuracion.

Do qe te marresh mendimin qe kane shoket per ty?
Do qe te te shkruash mendimin qe ke per shoket?
Regjistrohu tani dhe tregohu i ndershem!

http://www.tbhme.com


Pergjigjet e fundit!


Autori: Mirselda
Email: mirseldaselda@outlook.com
Shkolla: Musine Kokalari
Klasa: 7a
Teksti:
Tropoja, pse është perla e vërtetë shqiptare


Parathënia e një turpi

Nuk ka sharje te fjalorit shqip, nuk ka fyerje te enciklopedive boterore, ne shume raste edhe ne gjuhe te huaja, qe nuk u perdoren kunder njeri-tjetrit. Eshte turp ti themi vetes shqiptar. Eshte mashtrim ti themi vetes qytetar. Eshte fatkeqesi ta quajne veten njerez nje pjese e jona per te mos permendur pseudonime te ndyra e sharje qe nuk i mban asnje faqe gazete. Eshte fjala per qindra bashkebisedimet e hapura (catet) ne internet ne gazeta e mjete te tjera te informacionit masiv.
Ne vend qe te diskutojme se cfare duhet te bejme per Shqiperine, per ta bere ate me te bukur, me te mire, per ta ruajtur e perparuar se bashku demokrati me socialistin, republikani me monarkistin, ballisti me liberalin, Sali Berisha me Edi Ramen, Ilir Meta me Bamir Topin, Mimi Kodheli me Jozefina Topallin, Nard Ndoka me Nikoll Lesin, Leka Zogu me Sabri Godon...
Emigranti me vendaliaun, kosovari me çamin, malesori me labin, . . ne shajmë nenat e motrat e njera tjetrit, nxjerrim ne driten e diellit dhe faqet e internetit injorancen tonë...
Me e keqja nje krahinizem pervers deri ne cmenduri, qe i paraqet tropojanët si "çeçenë", "bashkejetues te ujkut", "maloke te pagdhendur" qe u "duhen thyer kafkat" çfarë nuk i paraqet. Pjese e kesaj loje te felliqte behet edhe ndonje tropojan vertete i pagdhendur qe ne vend te tregoje se çfarë është vendlindja dhe bashkevendasit e tij pergjigjet me "djegie per se gjalli " per hir te ketij e atij. Shyqyr qe ishte beteje llogjesh interneti e jo prej verteti se do te ishte bere hataja aq sa do te harrohej 97-a. ( ! ) Te ndash Vloren nga Tropoja, Kukesin nga Fieri, Korcen nga Shkodra, Prishtinen nga Tirana, Dibren nga Gjirokastra, Ulqinin nga Tetova. . . . eshte njesoj sikur te copetosh trupin e nje njeriu, trungun e nje kombi. . . . Kete kane bere dhe synojne ta bejne te gjithe armiqte e shqiptarizmit: serbi, greku... Te quash tropojanin çeçen eshte njesoj si te quash vlonjatin muxhahidin apo fierakun fedain, himariotin grek apo ulqinakun e mitrovicasin shka. . .
Liria e fjales, liria e mendimit eshte shtylla e demokracise. Por jo liri per te share. Jo liri per te vrare as me plumba e as me fjale! Liria ime shkon deri aty sa nuk prek lirine tende. Përndryshe ajo degjeneron ne skllaveri te shkalles me te ulet si per mua dhe per ty.
Perlë natyrore
Nuk eshte aspak me i bukur Uji i Ftohte i Vlores se Lugina e kristalte e Valbones, nuk eshte aspak me terheqes Syri i Kalter i Sarandes se Syri i Zi i burimit te Valbones, nuk qendron aspak me lart Llogaraja e Vlores e as Ksamili i Sarandes se Kungji i Armeve apo Bira e Kusise, nuk ka asgje me shume Viroi i Gjirokastres se Shtrejti natyror i Shoshanit apo Lkeni ( Liqeni) i Dashit apo Kreshta e Koigecit.
Ndofta te gjitha pyjet e Shqiperise te marra se bashku nuk prodhon aq oksigjen sa prodhojne Tangalla mijeravjecare dhe e virgjer e Strugit (ku edhe ne mes te dites me diell, ne mes te veres te duket sikur je ne xhunglat e Amazones apo ne mesin e nates nga lisat gjigande mijeravjecare ku kurre nuk ka shkelur kemba e njeriut) dhe masivi mijera hektaresh i Kurores se Gështenjave te Tropojes. . . . Pa fole per Tyrben e Shkelzenit e Majen e Hekurave, per Bjeshket e Nemuna, per Lugun e Thive e Markofcen, per Sylbicen e Lugun e Vocit.
Tropoja eshte nje perle natyrore a pashoqe. Më ka rënë rasti te shëtis shume vende te botes nga Stepat Ruse e deri ne Patagoni, nga Alaska e deri ne Zelanden e Re, nga Muri i Madh Kinez e deri ne Xhunglat e Amazonës. Nuk me ka rene rasti kurre te shoh nje zonë aq te bukur sa Tropoja dhe perlat e saj natyrore. Nuk me ka rene rasti kurre te shoh nje truall aq te pasur me pasuri te mbi e nentokes qe nga rreth 200 lloje bimesh mjekesore e aromatike e deri tek kromi i Rragamit e Kamit, boksitet e Valbones e Majes se Hekurave dhe kuarcin e Kerrnajes, qe nga ushqimi i trurit- geshtenja e deri tek trofta alpine" Pikaloshja" e biologut Rustem Cokaj.
Në pararojë të demokracisë
Pasuria mbi pasurite e Tropojes jane bijte e bijat e saj te shquar per hijeshine e trupit, por edhe bukurine e mendjes qe kane bere emer te shquar jo vetem ne Shqiperi, por edhe ne mbare boten. Jane mbi 50 kurbetlinj tropojane vetem ketu ne Amerike qe jane milionere apo multimilionere. Njeri prej tyre Hamdi Neza eshte ndofta shqiptari me i pasur ne krejt Amerike bashke me Hasan Byberin, vellezerit Bytyci e te tjere... Të pajisur me nje zgjuarsi natyrore dhe me nje bukuri natyrore, atyre po u shtohen edhe shume te tjere ne Evropen Perendimore e ne Shqiperi.
Tropoja eshte nje nga rrethet e para ne Shqiperi qe jo vetem siguroi mbulimin e plote te saj me kuadro me arsim te larte, por edhe "eksportoi" shume prej tyre megjithe diskriminimin qe nga fyerja edhe sot e pranishme ne komentet e internetit dhe ne mendesine e semure "malokë" e deri "çeçenë".
Gjate viteve 1985- 1990 pothuajse te gjithe tropojanet qe mbaruan shkollat mesme vazhduan shkollat e larta, çka ndikoi edhe ne faktin qe studente dhe intelektuale tropojane qene ne krye te levizjes demokratike me heroin e demokracise Azem Hajdari, Kryeministrin e sotem Sali Berisha, Besnik Mustafaj, Bardhyl Ukcama, e shume te tjere.
Eshte kollaj te rrahesh gjoksin sot si flamurtar e hero i vonuar i demokracise, por eshte zor qe perballe tankeve dhe bajonetave te diktatures me te eger komuniste ne bote te deklarosh se " kam nje djale por per liri e demokraci jam gati te sakrifikoj edhe jeten e tij dhe te krejt families" sic, deklaroi Azemi ne dhjetorin e 90-es. E mbajti fjalen. Po aq heroike ishte edhe akti i shoqes sime te klases Valbona Doci kur e gjakos nga policet e Agim Shehut e SHIK-asit te Gazidedes ne mbrojtje te votes se lire me 28 Maj 1996. Heronjt i bëjnë aktet më shumë se situatat heroike.
Fakte të gjalla bese e burrërie
Tropojanet jane simbol bese dhe burrerie. Ajo ishte streha apo vendlindja e heronjve te kombit si Bajram Curri e Ise Boletini, Mic Sokoli, Hasan Prishtina e Azem me Shote Galicen e shume heronjve te tjere. Ajo eshte treve bese e ndershmerie.
Historikisht ajo ishte ne pararoje te kryengritjeve shqiptare ne fillimin e shekullit te kaluar jo vetem per lirine e pavaresine e vet nga otomanet turq, por edhe nga barbaria sllavo- serbe kunder Kosoves dhe vet asaj si vazhdim natyror i saj.
Malesia e Gjakoves, sic njihet ndryshe Tropoja, ishte jataku dhe streha mikpritëse e luftetareve per liri te Kosoves brez pas brezi. Ajo u dogj e shkrumbua deri ne themele tri here nga hordhite gjakatare serbe.
U dogj e shkrumbua por kurre nuk u gjunjëzua as ne luften e fundit kunder makines se terrorit te Milloshevicit kunder popullit te Kosoves, kur ajo u kthye ne strehe mikpritese e vater e ngrohte per mijera vellezer e motra shqiptare te Kosoves. Kullat e saj u goditen me topa e raketa, por qendruan dhe se bashku me vellezerit tane te nje gjaku e te nje gjuhe, te nje fati historik e nejerzor dolen fitimtare.
Bij te Tropojës si Tahir Sinani i renditen emrat e tyre me shkronja te arta përkrah heronjve te Kosoves, Presheves, Medvegjes e Bujanovcit, te Tetoves e Kumanoves ne luftrat e fundit per liri. Ata jane heronj te lirise e pavaresise se Kosoves, ku nderohen po aq ne mos edhe me shume se ne vendlindjen e tyre natyrore, Malesine e Gjakoves.
Kullë lirie e ndershmërie
Pjese e kesaj historie te lavdishme eshte edhe Kulla e Rame e Zeqir Halilit, babait dhe axhes se respektuar te Sali Berishes. Ajo u kthye ne nje baze e strehe e sigurte e UCK-se dhe luftetareve per liri te Kosoves.
Mund te besh shume kritika e verejtje per politiken e mëparshme dhe te sotme te Sali Berishes. Nuk ka se si ndodhe ndryshe: kush punon edhe gabon. Po askush nuk mund ta akuzoje Sali Berishen per mungese serioziteti. Sa ishte serioz e skrupuloz ne fushen e kardiologjise kur iu fut asaj, aq bile edhe me serioz e tregoi dhe po e tregon veteven ne fushen e politikes. Asnje pune ai nuk i futet me dy mendje. . . Kij inatin por jepi hakun edhe kundershtarit. Realiteti eshte realitet edhe kur nuk me vjen per hosh mua.
Me gjeni nje lider politik me serioz e me punetor se Sali Berishen dje, sot. . . . Nesër inshalla do t'ia kalojne shume te tjere per te miren e Tropojes dhe Shqiperise.
Nuk ka shqiptar brenda e jashte Shqiperise te sjelle nje fakt korrupsioni ose dallavereje financiare te Sali Berishes, megjithese personalisht jam kundërshtar politik e jo ushtar i tij(!?)
Persa i perket shpifjeve per vajzen e dhendrrin e tij do tu thoja akuzuesve te tyre turp e faqja e zeze per ju se cdo pasuri e tyre eshte e mbuluar teresisht nga pagat e larta me UNMIK-un e KFOR-in ne Kosove. Mos valle djali dhe vajza e tij duhet te rrinë papunë e te heqin dore nga profesionet e tyre vetem per te kenaqur kundershtaret e tij!?
Mos valle femijet e tij duhet te behen fli te "moralit proletar" dhe "dhjetë tipareve te komunistit"!? Të përgojosh djalin e tij eshte po aq e paturpshme sa përgojimi i sëmundjes se djalit te Edi Rames… Per ata qe përgojojnë kombësinë e bashkëshortes se tij, turp e faqja e zeze se ajo eshte nderi i gruas shqiptare ne te gjithë drejtimet. . .
Atdheu i madh fillon te vendlindja e vogël
I sugjeroj Kryeministrit Berisha te ndjeke shembullin e nenes se demokracise SHBA-se. Gati te gjithe keshilltaret me te afert te Presidentit te sotem Barak Obama jane nga Ilinoisi, shoke e miq besnike te tij. Jo nga ata qe hane te Berisha e lehin tek Nanoja apo Rama, jo nga ata qe hane tek Lulashi e lehin tek Marashi, sic thone lekbibasit tane. . . . Jo! Ajo eshte pabesi e jo trimeri politike! E kam deklaruar qysh ne qershor te vitit 1992 publikisht se persa kohe pranoj karriken, rrogën e Berishes do ti qëndroj besnik deri ne vdekje bukes se femijeve te mi dhe fjales se dhene. . . . Edhe sikur roje garazhi
te pranoja te ishja! Ka rregulla ne Bradozhnice, themi ne Tropojanet. Themi, por jo gjithnje veprojme ashtu. . . . Berisha eshte vigjilent dhe nuk i ka shume qjef vithedredhjet politike. Deri tani koha i ka dhene te drejte.
Vec duhet te ruhet shume nga berrylat shume te gjate dhe gjuhet shume helmuese te tropojaneve kunder tropojaneve, çka mbetet semundja me e keqe e kesaj treve dhe e Ballkanit ne pergjithesi. Duam te jemi te gjithe bajraktare pa qene as te paret e katrundit!
Mbi 80 për qind e qarqeve drejtuese te superfuqise dhe "Mekës se demokracise" boterore gjate tete vjeteve te fundit ishin nga vendlindja e Bushit, Teksasi.
Keshtu ka ndodhur historikisht me te gjithe presidentet e saj nga Uashingtoni e, deri sot. Atdheu i madh filIon tek vendlindja e vogel. Aq me teper qe Berisha pati rastin ta shohe me syte e tij dhe ta provoje 97- en, kur e braktisen te gjithe pervec tropojaneve qe i qendruan besnike deri ne proven e zjarrit. . . E shoku e shok e miku mik ne furtune e ne rrezik! Nuk mund te duash as Ameriken e as Evropen, as Shqiperine e as Kosoven nese nuk don se pari vendlindjen tende te vogel. Atdhe do te thote dhè i atit, i babes. Memedhe do te thote Dhe i nenes. Pikerisht tek ai Dhe i vogel filIon Atdheu i madh. Nuk mund te jesh as Amerikan i mire e as Evropian i mire pa qene se pari shqiptar i mire. Nuk mund te jesh kurre shqiptar i mire pa qene tropojan, vlonjat, tiranas, shkodran...i mirë…
Sakrificë apo privilegj
Ndaj te ngresh zerin kunder disa qindra tropojaneve e malësorëve te Veriut qe u detyruan te braktisin vendlindjen e tyre si shume te tjerë kudo ne Shqiperi dhe krijuan Bathoret e Kenetat rreth qyteteve te medha do te thote te jesh jo vetem miop por edhe dashakeq …
Ata nuk i sollen as gradat dhe as ofiqet e Enverit, nuk i sollen as Enveri e as partia por i solli mundi e djersa e vet dhe ne toka e vende djerre ngriten shtepi e katandi nga a para, duke treguar se dine te punojnë, te ndërtojnë e jetojnë si qytetari me i mire. Fdhe mos harroni se lëvizja e tyre nga vendlindja e tyre perle, Tropoja, eshte sakrifica me e madhe
jo privilegj per ta. Me nje politike me te mire e me te drejte zhvillimi, shume shpejt jo vetem ata. por edhe shume tropojane e malesore te tjere edhe ketu ne Amerike do te ktheheshin ne perlen e tyre natyrore e njerezore, Tropoje.
Si eshte e mundur qe ndersa i kerkojme grekut e italianit, gjermanit e amerikanit, francezit e australianit qe te pranojne e legalizojne, qe te punesojne e shkollojne sa me shume emigrante shqiptare, ngreme zerin kunder shqiptareve qe jane vendalinj ne cdo cep te Shqiperise, ne cdo cep ku i thuhet bukes buke e ujit uje dhe nuk kane pse marrin leje te asnje parti as qeveri se ku do te jetojne e punojne.
Levizja e lire e njerezve, mallrave, ideve, sherbimeve eshte baza e demokracise. Ajo eshte vete liria per te cilen historikisht kane kontribuar aq shume tropojanet ndaj eshte detyre e nder për cdo qeveri që t'ua shperbleje sadopak ate kontribut dhe sakrifice.
Ne vend tu jepet dora e te ndihmohen me shume se kushdo nga cdo qeveri qendrore e lokale, neperkemben e diskriminohen deri edhe gjuhesisht si "çeçenë", maloke te trashe". Sikur tapite e Tiranes dhe qyteteve te medha ti kishin vetem nje grusht i perzgjedhur ardhanakesh nga vende "ku pulat hanin gure dhe u zune vilat e pronat e krijuara me mund e djerse nga breza te tere pasunarëh.
Pak mund e shumëmend
Ndaj tropojanet nga Kryeministri e deri tek keshilltari me i fundit ne Bradozhnice apo Currajn e Eperm duhet te bejne me shume per Tropojen per mireqeverisjen e saj. Eshte e pafalshme qe Tropoja qe lundron mbi lumenje e liqej drite te mbetet ne terr sot. Vetem me hidrocentralet e vegjel dhe te mesem te lene pasdore e ndryshkuar nga korrupsoioni i qeveritareve blu e roze, nga ministrat e korruptuar te Nanos e Berishes, nga KESH-i i korruptuar dhe krejt i paafte, pa llogaritur Fierzen e Komanin qe kane shtratet e tyre ne Tropoje, do te prodhonin energji sa per te furnizuar jo vetem te gjitha fshatrat e qytezat e Tropojes por edhe deri Gjakoven, Decanin, Pejen e deri ne  Mitrovice.
FUND


Autori: Mirselda Hysaj
Email: mirseldaselda@outlook.com
Shkolla: Musine Kokalari
Klasa: 7A
Teksti:
A thua, a ka gje me te bukur ne bote kur ti rrethohesh nga familja jote, e veçanerisht nga nena. Ajo me lindi e rriti, dhe nje fjale ajo me edukoi. Nuk thuhet kot se “Xheneti per femijen eshte nen kembet e nenes.” Eshte bahqe qe lulet e saj sjellin lumturi ne zemren e femijes, sjellin kengen e bilbilave nga zeri i dashur i saj. Oh, ajo dore e arte kur me perkedhel te duket se te ngroh nje Diell. Fjala “Nenen” fale qe buron majlte. As nje kuptim nuk do te kishte kjo bote pa nenen, ah ai shpirt i bardhe qe te ofron me miken me te dashur "dashurine". Fjala e pare qe thashe une eshte fjala nene. Kur jam afer saj ndjej lumturi, kur jam larg saj ndjej mall. Ajo me mesoi si te sillem, me edukoi, si te jem i/e ndershm/e. Ajo nga zgjua e saj nxjerr nektarin perplot keshilla e udhzime. Nena pra eshte me e vlefshmja ne jete. Une ju them “DUAJENI NENEN”.


Autori: arlind mulaku
Email: arlindi02@hotmail.com
Shkolla: 7 Marsi Kizhnarek
Klasa: 7
Teksti:
THENJE TE MENQURA Sa here nje adoleshent vdes nga droga,sa here nje djale humbet jeten nga motorri,sa here qe nje vajze shitet ne perpjekjen per te mbijetuar. Shoqeria thote : ''Kjo eshte rinia sotme''









Autori: arlind mulaku
Email: arlindi02@hotmail.com
Shkolla: 7 Marsi Kizhnarek
Klasa: 7
Teksti:
Herman Vendelli (1884-1936), ishte nga Gjermania, ai merrej me politikë, histori, gazetari, publicistikë etj. Krahas kësaj ai redaktonte dhe bashkëpunonte me revistat socialiste të njohura të kohës, në të cilat edhe i publikonte shkrimet e veta politiko-historike të cilave shumë shpesh u qasej me sy kritike. Vendell shkruante për zhvillimet politike të shteteve ballkanike të pas konferencës së Ambasadorëve të Londrës dhe të pas Luftës Parë Botërore Në thumb të kritikave të tija prej të gjitha shteteve ballkanike më së shpeshti ishin Shqipëria duke mos e lënë anash edhe popullin e saj dhe Italia e cila assesi nuk donte ta shoh veten jashtë ndikimit dhe rolit të saj në dominimin e fatit politikë të Shqipërisë. Ndonëse aspiratat dhe pretendimet ekspansioniste-gllabëruese ndaj këtij vendi nuk fshiheshin as nga shtetet e tjera ballkanike si Serbia, Mali i Zi, Bullgaria, Greqia etj. Vendell, duke marrë në thumb të kritikave të veta Italinë dhe Shqipërinë, ai sikur donte të harroi se më tepër qonte ujë në mullinjtë e shteteve fqinje të Ballkanit. Disa nga shkrimet me analiza politike të tija që u botuan nëpër gazeta dhe revista të ndryshme të kohës, në të cilat përfshihen shtetet si Jugosllavia, Italia, Shqipëria dhe Gjermania, u përmblodhën dhe u botuan në një libër të veçantë në gjuhën serbo-kroate. Me që në këto shkrime dhe analiza politike trajtohen çështjet e problemeve të shteteve të cilat i cekëm më parë libri (broshurë) edhe u titullua me emër të ngjashëm: "PËR JUGOSLLAVINË, ITALINË, SHQIPËRINË DHE GJERMANINË-gjashtë analiza".
Lënda e këtij libri ndahet në gjashtë kapituj. Në kapitullin e parë më së shumti trajtohet çështja e "Jugosllavisë" andaj edhe titullohet kështu. Këtë shkrim Vendelli e kishte botuar në të përkohshmen gjermane "Neue Rundschau"; Kapitulli i dytë titullohet "Imperializmi Italian dhe Jugosllavia", e cila ishte botuar në "Der pece Merkur"; kapitullin e tretë dhe të katërtë Vendelli ia kushton rrethanave shoqëroro-politike në Shqipëri. Këtu kemi të bëjmë me dy tituj të ndryshëm por që rrahin të njëjtën çështje. Kapitull i tretë mban titullin"Fati i Shqipërisë" ndërsa i katërti "Trazirat në Shqipëri", që të dy këto artikuj Vendelli i kishte botuar në "Deutsche Politik". Në vazhdim të librit është kapitulli i pestë i cili mbanë titullin "Bashkimi i Jugosllavisë dhe shtypi gjerman", botuar në "Weltbuhne", dhe kapitulli i gjashtë dhe i fundit është "Jugosllavia dhe Gjermania", botuar në revistën vjeneze "Die Wage". Libri është i formatit të vogël dhe ka gjithsejtë 83 faqe, ndërsa është botuar në Beograd në vitin 1921. Disa vite më vonë (1926) libri i njëjtë u bota edhe në Kroaci.
Ne për lexues me këtë rast nga ky libër i kemi shkoqitur dy kapituj, të tretin dhe të katërtin, pra sipas radhës që janë botuar në libër ( faqe 48-66), në të cilat autori trajton çështjen e problemit të shtetit shqiptar dhe popullit të saj në përgjithësi duke mos e lënë anash as Italinë. Mendimi i tij ishte, gjë që do të shohim në vazhdim që problemi i Shqipërisë të mbetet nën përkrahjen dhe mbikëqyrjen e shteteve fqinje të Jugosllavisë, Bullgarisë dhe Greqisë, ndërkaq që financiarisht të jenë të ndihmuara dhe të përkrahura nga Lidhja e Popujve...

KAPITULLI I TRETË "FATI I SHQIPËRISË"

Sikur marrëveshja të konsideronte Çështjen Shqiptare si një arë me lëvozhg të fortë e
cila ruhet për ta thyer në fund, apo dredhëza më e madhe të cilën e lëmë për ta ngrënë në fund, po ashtu edhe fuqive të mëdha Zoti e dit për se nuk i ngutet aq shumë në zgjidhjen e saj. Por, sikurse që dihet nga parimi se për çdo punë të mirë nevojitet pakës kohë, me këtë rast këtu siç po shihet do të ketë vështirësi që të arrihet një vendim i mençëm. Sepse zotërinjve të mëdhenj në Paris dhe Londër njëherë për njëherë u mungojnë të kuptuarit dhe dispozicioni, koha dhe durimi, që në çështjet e Evropës Jug-lindore të hyhet si duhet edhe nga jashtë edhe nga brenda, ndërsa në anën tjetër sërish paraqiten interesat e ndjeshme, që në të vërtet çështjen e shqiptarëve ta shqyrtojnë ashtu si duhet, thotë në fillim të këtij kapitulli H. Vendelli duke vazhduar më tutje. Kur veç njëherë para shtat, tetë vjetëve (fjala është për Konferencën e Ambasadorëve në Londër dhjetor 1912, gusht 1913, pl. SH. V.) çështja shqiptare më në fund i kishte tërhequr qiejt e pastër
dhe të kaltër të Evropës bashkë me rretë e luftës si ato të kthjellëta e po ashtu edhe ato të vranëta, në konferencat e Fuqive të Mëdha kishte arritur që të fus një destabilitet, duke mos dashtë të di se a thua kjo çështje i përkiste apo jo edhe Serbisë, e cila synonte që nëpërmes tokave të Shqipërisë të dalë në Detin Adriatik, që të tërhiqet nga përqafimi ekonomik i Austro-Hungarisë dhe t'i bashkohet deteve dhe tregjeve botërore. Sot në rend të parë udhëhiqet një betejë rreth Italisë.

Ndonëse shtypi italian qysh gjatë viteve të nëntëdhjeta (lexo te shek. XIX) llomotiste për "aspiratat legjitime" në Shqipëri dhe ndonëse në decenien e parë të shekullit tonë (shek. XX) me ndikimin e Italisë haptazi kishte filluar përgatitja për përparimin e atij vendi duke filluar me hapjen e konsullatës, me agjent tregtarë, shkolla, spitale dhe themelimin e shoqatave të anijeve me avull; e cila gjatë luftës botërore (është fjala për L. I. B. Sh. V.) ishte imponuar si vjelëse e Shqipërisë së "pavarur", dhe që menjëherë pas shkatërrimit të Austro-Hungarisë e kishte futur këmbën e saj në Vlorë, gjë e cila tregon se "Arnautlluku" është një lëndë e njëjtë e politikës së Konsultit vetëm se me një kuti postare tjetër të fshehtë të saj, sikurse për shembull, Eritereja apo Libia. Rajonet e Afrikës kanë qenë caqet e drejtpërdrejta të saja. Tek ata dominonte shpresa për krijimin e një çerdheje, që të mund me e kthye masën e të shpërngulurve të cilët shpresa për të mbijetuat në punë bujqësore i ndiqte përtej lumenjve të mëdhenj dhe që pa u ndeshur me të huajt do të kishin mundësi që sasinë e madhe të mallit ta sjellin këndej, e cila prodhohej nga industria e saj jo aq e zhvilluar. Ndërsa Shqipëria do të shërbente vetëm si një mjet nëpër mes së cilës do të arrihen këto synime. A thua nëse synimet e Italisë janë (të shprehemi me fraza aneksioniste), që njëherë e përgjithmonë ta mbaj fuqishëm në duart e veta Vlorën me prapavijën e saj, atëherë është punë e lehtë që minave dhe topave tu mbyllet rruga nëpër Otranto, gjatësia e së cilës është 73 km. E shndërruar në një deti të mbyllur për Italinë atëherë skela e Adriatikut do ta luante rolin e një lufte të pa mposhtur, ç'fare paraqiste Deti i Zi për Rusinë sikur të iu ishte nënshtruar Stambolli me Dardanelet depërtimeve pushtuese të saja. I kthyer kah ky qëllim, të gjitha aspiratat e Italisë dalin në pah, që të ngulitet në bregun lindor të Adriatikut në atë mënyrë që të jetë sa ma e fortë dhe ma e sigurt nga sulmet, e që në lidhje me këtë, çështja shqiptare bëhej vetëm një pjesë e problemit të Adriatikut në përgjithësi, e cila Këshillit Suprem i shkaktonte kokë qarje të shumta. Për Italianët, Rjeka dhe Vlora janë çelësat e sundimit të saj në Adriatik, dhe nga pushtetarët e Antantës mundë të ngjan një përkrahje e sinqertë dhe e çfarëdoshme për ngritjen e një Evrope të re ku Gjermania dhe Austria do të vështroheshin me sy dhe ndjenja tjera, përkundër asaj si vepron Lord Gjeorgji dhe Milrani; megjithatë Rjeka nuk është guri i fundit i politikës nacionale Italiane, por është gurë themel i politikës botërore Italiane. Pasi me mbylljen e Adriatikut që tani po veprohet dhe qysh nga veprimet e hershme të realizimit të posedimit të Ishujve Dodekan të gjitha planet dhe projektet e imperialistëve Italian së pari lakmonin që ta pushtojnë Detin Egje, e pastaj edhe atë Mesdhetar dhe që nga aty të vendosen në Azinë e Vogël dhe Detin e Zi, ndërsa as Kryqi i Savojit mbi kubet dhe minaret e Stambollit nuk duken më si ato të cilët për pushtimin e botës ofrojnë një mendim të ri romak, por as më pak dhe as më shumë se
Ushtarë dhe civil shqiptarë duke e tërhequr themelimit të një etheshmërie
një karro artilerie imagjinuese. Për këtë arsye Shqipëria nuk është e dobishme vetëm si një fortesë bregdetare, por edhe si një hapësirë territoriale. Përgjatë luginave të tërthorta të maleve të larta shqiptare shpijnë rrugët më të afërta nga Italia në brendësinë e Ballkanit dhe më tutje në Selanik deri në Stamboll, sikurse dikur gjatë kohërave të kaluara mesjetare të tregjeve të republikës veriore italiane, me karvanët e tyre tregtare të cilët në përmes rrugëve malore të Shqipërisë depërtonin deri në zemrën e atij gadishulli dhe sikurse që edhe grupet e mëdha të ushtarëve serb me anën e kësaj arterie rrugore të ngushtë me oreks të madh nxitonin kah "Bregdeti", njësoj edhe sot në rajonin e njëjtë sërish po kryqëzohen aspiratat ekspansioniste të latinëve dhe të Jugosllavëve. Jo vetëm Dalmacia, e cila sipas fytyrës së shëndosh dhe ngjyrës së saj të pastër është Jugosllave, dhe që vetëm shkel e shko është e spërkatur me lythat e rrezeve italiane, si me ndonjë thikë të mprehtë i ndanë në dysh marrëdhëniet mes vëllezërve aleate e që po ashtu po vepron edhe Shqipëria. Sepse po sikurse edhe shteti i Serbisë, Kroacisë dhe Sllovenisë në këtë çështje që shikojnë se a do të munden me marrë frymë apo do të ngulfaten, nëse nga dora e saj me të vërtet do të bie skela e Rjekës vendi i vetëm i eksportit dhe importit, në mënyrë të njëjtë atë e godet interesi jetik nëse Italia në mënyrë të drejtë për drejtë apo në mënyrë indirekte do të sundoj me Shqipërinë. Tani prapë duhet të mendohet sinqerisht në predikimet e një paqeje për shkatërrimin e Evropës apo jo, porse imperializmi italian pak ka sjellje
vëllazërore ndaj fqinjëve të vet lindor, dhe jo vetëm që nuk e ka pranuar shtetin e Mbretërisë Serbe Kroate dhe Sllovene, por ajo as që druan nga ndonjë material
shkatërrues qoftë edhe në minimin e themeleve të saja. Ata mbeturinat e mjerë Kroatë të "Partisë për paq dhe drejtësi", frankofon të ndryshëm dhe individë të tyre, të cilët në Gracë, Vjenë dhe Peshtë po si shërbëtorët e ndjekur të tyre verdh e zi, kundër Jugosllavëve hapën fabrikat e gënjeshtrave, kënaqeshin në mirësitë e politikanëve pushtuese romake deri në atë masë, sa që aty para një kohe nga robëritë Jugosllav të ushtrisë së Austro-Hungarisë së dikurshme në Itali, me parat italiane dhe me gjërat e pajisjeve luftarake italiane fshehtazi u stërvitë një "legjion për çlirimin e Kroacisë". Edhe për ish mbretin malazez Nikolla, i cili si një mashtrues dhe tradhtar u përbuzë nga populli i vet derdhen fuqitë në vendin e dhëndrit të tij, atëherë kur i dërgon çetat e paguara që të provokojnë luftë qytetare në, Malet e Zeza, por imperialistët italian edhe Bullgarisë ia kishin vu syrin: jo vetëm për: "Idea Nationale" që premton shpirtmadhësia dhe populli simpatik bullgar në çdo rast për dashamirësinë e vet, por edhe "Tribuna" një ditë Italinë e identifikoj si dorë të djathtë, kurse bullgarinë si dorë e majtë dhe duke shtuar tha: "Armikun e kemi në mes". Kur këto dy duar bashkohen, "është shumë e qartë se armiku do të shtypet". Armiku është Shteti i Jugosllavisë.

Kur imperialistët italian synojnë për copëtimin dhe caktimin e Shqipërisë në mes të Italisë, Jugosllavisë, dhe Greqisë dhe kur pranojnë për një "Shqipëri të pavarur por nën mbrojtjen e tyre dhe këtë vetëm për shkaqe të detyrueshme, politika Jugosllave punon në vëzhgimin e drejtë, që ndarja në të gjitha anët t'i hap dyert e gërshetimeve dhe gropëzave
në Ballkan, duke përjashtuar çdo ndikim të fuqive të mëdha për formimin e një Aleance Ballkanike, në të cilën si Bullgaria e po ashtu edhe Shqipëria do t'i kishin vendin e vet; shtypi i Beogradit, Zagrebit dhe Lubjanës me vendosmëri të madhe angazhohen për
parimin e njohur dhe të mirë "Ballkani Popujve të Ballkanit!" pa reduktime dhe mendime të prapambetura për zgjerimin e saj edhe ndaj fqinjëve shqiptar. Vetë vetiu kjo zgjidhje
duket e arsyeshme për çdo ithtar që e dëshiron një Evropë me paq të përhershme. Me të vërtet dhe megjithatë të themelohet një Shtet Shqiptar i lirë dhe i pavarur nënkupton të
ketë një tokëz të madhe. Edhe Konferenca e Londrës në vitin1913 me mish e me shpirt e krijojë një Shqipëri të pavarur me bindjen se për një shtet të tillë mjafton të ketë aq e kaq mile katror dhe aq e kaq qindra mija njerëz, dhe pa modesti me të cilën Shën-Xhuliani në "Letrat e veta për Shqipërinë" kishte pranuar që populli shqiptar për vetë veten dhe për të tjerët është edhe një mirësi e panjohur.

Ai shkurtabiqi, historia e tërësishme e së cilës hollësisht përshkruhet me shakanë franceze: "Les Caisses sont vides, le trone set Wied, tout ast vide!" me të vërtet ndoshta edhe nuk ka vdekur aq shpejtë me pa mundësinë e saj të brendshme, por në përgjithësi ajo as që jetoi ndonjë moment. Asaj i mungonin supozimet sociale; nuk i kishte skelet e klasës shoqërore, të cilat kishin pas mundësi që në supet e veta ta bartin shtetin, dhe që i mungonte shpirti, dhe inteligjenca popullore. Nëse në mbretërinë osmane, kryesisht njerëzit ende bënin një jetë të modelit mesjetar, për ç'gjë major Bekir Beu pas Luftës ballkanike në njërën nga shkrimet e tija me shumë vëmendje përgjegjësin e shkatërrimit
plotësisht ia veshte shtetit për mungesën e vetëdijes së masës, ky konstatim edhe shumë më fuqishëm vlen për vendin, të cilët në vitet e 1912-ës, i takonin vilajeteve më të
prapambetura dhe më të pa banuara të Turqisë evropiane. Shqiptarët jo vetëm që janë të ndarë në dy dialekte Gegë dhe Toskë, e po ashtu edhe në shumë nëndialekte, si dhe në tri konfesione: katolike, ortodokse dhe myslimane, dhe që asgjëja nuk i bashkon në një, por ata edhe të pa shpresë udhëzohen nga mbeturinat e një racë të vdekur, si për shembull Baskët në Francë dhe Galët në Angli, dhe ashtu të lidhur dhe të hedhur mbrapa me fatin e tyre të pa mëshirë, që përveç përvetësimit të pushkëve moderne (lexo për kohën, SH. V.), për dy mijë vjet të fundit
Oficerët tanë pranë një mitralozi nuk janë zhvillu aspak në krahasim me fqinjët e
në rrugët e Durrësit tyre në dy qind vjetët e fundit. Në një far mënyre edhe sot në Shqipërinë Veriore lirshëm jetojnë fiset të cilat Germanët dhe Galët e luftërave të galëve të Cezarit që moti i kanë lënë anash: të ashtuquajtura fiset e tyre, me të gjitha ato veti, të cilat i ka përshkruar Morgani dhe Engelsi, të gjakmarrjes dhe shitë blerjes së femrës, me prona kolektive familjare të shtëpive patriarkale, këshillat e më të moshuarve dhe kryepleqve të zgjedhur-që të gjitha këto në këtë vend paraqesin themelet e bashkësisë në jetën e njeriut...
Nëse në Shqipërinë Veriore sundon një lashtësi e pastër, në Shqipërinë e Mesme për mesjetën mund të mësohet nga burimet. Aty Abdyl Hamiti i kishte pasur përmbi njëqind fshatra që ishin në pronësinë e tij, andej për gjatë bregdetit dhe lumenjve, shtrihen fushat e pëlleshme pronë e familjeve feudale të Toptanasëve, Vlonjasve, Vrionëve, dhe të tjerëve si quheshin ata, me më tepër se tridhjetë mijë, pesë dhjetë mijë e deri në gjashtëdhjetë mijë hektar, argatët e tyre janë kmetët e mjerë, të cilët mezi që kanë nga një këmishë në trup, dhe kulm mbi kokë, të shtypur nga qiratë dhe tatimet, në një gjendje më të mjerueshme në botë. Njëjtë kishte me qenë po të ishe edhe shqiptar, urdhërohet për
blerjen e mallit të bejlerëve shqiptar të rangut të mesëm që të shndërrohen në prona të vendit të vet, sikur edhe lirimi fisnor nga pronat kolektive familjare të maleve të
Shqipërisë veriore nën bujkrobëri dhe hakmarrje. Por zotërinjtë feudal, po si në kohën e Vidit jo vetëm që luanin me sharki, por ata udhëhiqnin edhe me tërë orkestrinë,
dhe tani po edhe si më parë tërë pushtetin e kanë në duart e veta. Ma çfarëdo qoftë qeverie të përkohshme dhe të kufizuar të jetë në pushtet qoftë edhe me kompetenca mjaft të ngushta, aty nga ana e një shtrese të dobët të bejlerëve dhe pashallarëve ekziston dëshira e madhe për me qenë në pushtet, sikurse që është kjo e tanishmja e tubuar në
Durrës e cila punon për zgjedhjen e Esadit ( fjala është për Esat pash Toptanin, SH. V.), njërit prej zotërinjve feudalë më të mëdhenj për Mbret, dhe qoftë vetëm me një shenjë të syrit apo në marrëveshje me Italinë ose me Jugosllavinë deklaron fjalë të mëdha për shtetin e "pavarur" shqiptar, çdoherë është kjo larg, e më larg nga çfarëdo reforme rrënjësore agrare, sepse herë do kur do ajo paramendohet sikur ndonjë anarki feudale e
vërtet, në të cilën zotëruesit e pronave, po sikur edhe kjo sot e kmetëve të mjerë ua rrjep lëkurën me gjithë veshë. Ndërsa Shqipëria, e cila mbas dëbimit të Turqve nga Evropa paraqet strehimin e fundit të organizimit dhe punës pronësore mesjetare në Gadishullin Ballkanik, ajo nuk mund të mbahej pranë shteteve me fshatarësi të lirë sikur që janë
Jugosllavia, Bullgaria dhe Greqia, qoftë edhe në aleancë me ta, dhe ajo në mënyrë të njëjtë duhet të rrënohet sikurse që u formua në vitin 1913. Pra, si duket në mes të Sicilisë dhe Haribdes me vështirësi do mbetet e hapur farë rrugice e ngushtë për lundrim. Shqipëria si shtet ose do të mbetet nën mbrojtjen e Italisë si armë e rrezikshme në duart e një imperializmi si e pa skrupull duke e rrezikuar paqen në Ballkan, ose Shqipëria e Pavarur, në kuadrin e një Aleance Ballkanike, do të mbytet në anarkinë e brendshme dhe në një kaos të vërtet. Dëshira për t'iu shmangur këtyre dy këqijave tregon në neutralizimin dhe internacionalizimin e këtij vendi. Nëse organet udhëheqëse dhe ekzekutive të Fuqive të Mëdha e Ushtarët shqiptarë dhe civilë pranë një baterie topash pranojnë një rol të tillë
gjatë një pushimi. Çka tjetër pos sharkisë dhe valles. gjembor, atyre në shumicën

e rasteve u nevojitet njohuri e pa kushtëzuar e rrethanave, drejtësive, dhe zakoneve dhe mu edhe atëherë nëse do të ishte e interesuar ndonjë shtet nëse i epet rasti që në ato ujëra të turbullta ta zënë peshkun po ashtu sikurse gjatë kohës së shkurte të principatës së vitit 1913, e cila gjithashtu e kishte Komisionin Ndërkombëtar të Kontrollit, që nën mbikëqyrjen e Italisë dhe Austro-Hungarisë me këmbëngulësi garonin mes veti për ndikim dhe pushtet. Krejt ndryshe kishte me qenë po sikur Qeveria ndërkombëtare tua kishte besuar Shqipërinë tri shteteve, të cilat përveç se që janë gjeografikisht të afërt, Jugosllavia, Bullgaria dhe Greqia; ato janë mjaftë të informuara edhe me të gjitha rrethanat tjera për të lejuar tërheqjen zvarrë, dhe përveç kësaj ata i kanë në dispozicion edhe nëpunësit të cilët e njohin gjuhën (lexo shqip) dhe zakonet e vendit; para se gjithash ata janë të aftë, që në bazë të lirimit të fshatarit të themelojnë shtetin shqiptar sipas shembullit të tyre; fundi fundit ata me këtë i bëjnë shërbim vetit pasi që nga jashtë dhe brenda populli i liruar shqiptar kishte me qenë bartëse e çmueshme e një Aleance Ballkanike, e cila e mbyll gadishullin thrako-ilire të çfarëdo përzierje lakmitare të Fuqive të Mëdha. Kuptohet që ai obligim kërkon viktima dhe fuqi të dukshme në kohë, por me që shtetet ballkanike duke pranuar një qeveri në një kënd të pa përshtatshme të botës me çka Lidhjes së kombeve kishin me ju kursye shumë përpjekje,- por edhe shumë përgjegjësi, harxhimet e këtij veprimi do ti mbuloninë të mëdhenjtë nga xhepat e tyre. Ajo formulë quhet: Neutralizimi dhe internacionalizimi i Shqipërisë nën qeverisjen e përbashkët të shteteve ballkanike duke pas për bazë ndihmat financiare të Lidhjes së Popujve!
Të shtypur në këto binar çështja shqiptare ende nuk do të kaloi letë, pa pengesa dhe ndalesa, por me këtë me mirë do të evitohet rreziku nga ndeshja apo dalja nga hekurudha, se sa me ndonjë zgjedhje tjetër. (faqe, 48-58).


KAPITULLI I KATËRTË "TRAZIRAT NË SHQIPËR"

Në Shqipëri ndodhinë trazira, duke mos e marrë parasysh fare se a valëvitej ende flamuri i Kryqit të Savojit mbi Vlorë apo jo, gjithsesi që trupat e njësiteve ushtarake italiane duke u sulmuar nga grumbuj shqiptar si tufat e bletëve nga grethi, gjenden në një situatë nga ma të pa përshtatshmet në botë.
Assesi dhe askund në shtypin Evropian por edhe në atë Italian dhe Jugosllavë të cilat gjeografikisht dhe politikisht shtrihen më së afërmi me vendin e konflikteve, nuk mund të gjenden sqarime të mjaftueshme për shkaqet më të thella të kësaj lëvizjeje; shërbimi
informativ dhe korrespodentët nga vija e luftës nuk i njohin Arnautët, dhe mu për këtë nuk përmendet emri i asnjërit nga udhëheqësit, nuk sqarohet kurrfarë motoje, nuk njoftohen kurrfarë kërkesa, përveç një të vetmes: Jashtë me Italianët! Edhe ato që i kemi nga lajmet faktike, nuk është kurrgjë tjetër përveç një grumbull të cilën nuk është letë me
zgjidh. Meqenëse lexuesi i shtypit me ditë të tëra dëgjonte për sulmet e çetave shqiptare në Vlorë, kishte marrë vesh për një lloj qeverie shqiptare në Tiranë, e cila nuk e lejonte atë kryengritje, që bënte marrëveshje me Italian, dhe në këtë mënyrë në një luftë qytetare kundër rrethuesve të Vlorës nën sulmet me topa çakë edhe murrë pjesë dhe gati se e shkatërruan edhe Krujën.
E mësuar që maturinë e saj ta zbatojë
edhe në ato pjesë të vendeve të huaja, opinioni evropian veprimet e
Durrës. Miting nacionalist gjatë trazirave. shqiptarëve i shikon si një përpjekje

për një lëvizje të vetëdijshme dhe të madhe për pavarësinë kombëtare. Por kësaj mënyre të komentimit, e cila po preket gjatë daljes në sipërfaqe, e kundërshton ajo që para ca jave u tha në këto revista ("Fati i Shqipërisë" në Nr. 20. revista "Dajçe Politik"), në lidhje me planet e imperializmit italian në Shqipëri, dhe para se gjithash për esencën sociale të popullit shqiptar. Ato që i pohon Llashprehti për Germanët për rrafsh dy mijë vjet më parë, nuk mund të ketë fjalë për ndonjë farë forme të karakteristikës gjenealogjike të vetëdijes nacionale, e cila politikisht është shfrytëzuar apo që kishte mund të shfrytëzohet, kjo fjali vlen për Shqiptarët, nga të cilët bar fiset veriore mezi që e kanë arit atë shkallë të zhvillimit të para ardhësve tanë të kohës së Cezarit. Në ato vende të larta dhe të skajuara të Alpeve ende paraqiten format më aventuriere për esencën e botës së mbetur; Evropa për shqiptarët mesatar nuk nën kupton asgjë, ndërsa kokat më të kthjelltë e konsiderojnë atë si të vetmin shtet të madh, me të cilin sundojnë shtatë mbretëri, të cilët qëndrojnë ulur në një kodër, pranë njëri tjetrit. Madje edhe vetë jehona e ngjarjeve të
herë pas hershme arin në ato shkretëtira por me vonesë dhe jo të qarta; gjatë kohës së Luftës Parë Ballkanike banorët e Lumës as që kishin parandier se "Sulltani është në konflikt"; kur serbët tani më gjendeshin në Prizren, në afërsi të drejtë persë drejti të tyren,
ndërsa Serbëve, të cilët gjatë vjeshtës së vitit 1915 kalonin kah Shqipëria në Adriatik, vendasit e principatës për ato kujtime fatkeqe nuk din asgjë të flasin përveç, asaj se princi është latin, që donë të thotë Katolik ndërsa Esat Pasha Turk, që donë të thotë Muhamedan. Sa do që në ato koka rrënjët e organizimit fisnor janë forcuar me të gjitha ato ngatërresa të tyre të vjetra, megjithatë tek ata assesi nuk po pranohet vetëdija nacionale e cila kishte me i tejkalua kufijtë fisnor të tyren. Ku kurrfarë tradite e bashkimit, kurrfarë ndjenja të fatit të përbashkët dhe kurrfarë qëllimi i përbashkët nuk e bashkon njërin fis me tjetrin; ku çdo fis është botë në vete, atje kombi dhe shteti mbeten fjalë të huaja të pa kuptuara, "si është e mundur" thotë Shtajnmeni njëri nga njohësit e mirë të Shqipërisë (H. V.) që "ndonjë Nikaj të pajtohet me ndonjë Shaljanë (fjala është për fiset shqiptare SH. V.), për çfarëdo qoftë mosmarrëveshje përveç se deri te shkuarja e një konflikti që do ti shkatërronte të dy palët".
Kur Italianët detyroheshin që të mbrohen nga shqiptarët-indianë të veriut (ja se çfarë krahasimi bënë për ne shqiptarët një gjerman që e konsideronte veten si njohës i mirë i rrethanave shoqërore-politike të popujve të Ballkanit gjatë shekullit XIX dhe fillim të shekullit XX, SH. V.) ata më tepër kishin lidhje me stinët e vitit se sa me çfarëdo qoftë qëllimi politik. Në të vërtet kur fillon të shkrihet bora nëpër male dhe dhit fillojnë t'i lëshojnë në bisk, atëherë fillojnë edhe hakmarrjet dhe vjedhja e bagëtive. Veçanërisht jeta shoqërore e atyre "para-njerëzve" me qitjen jashtë të fshikës dhe po qe se u përpjek ndonjë fuqi e huaj që në kuptimin evropian të mbaj rend nëpër rrugë, ajo automatikisht tërheq mbi vete tërë mllefin e atyre të cilët veten e konsiderojnë të dëmtuar në lirin e tyre të pikëlluar dhe primitive. Në këtë shikim Italianët, të cilët kishin marrë për sipër që nëpërmes trafikove rrugore dhe hekurudhave ushtarake t'u hapin "egërsinë e shqiptarëve", vetëm pasardhësit e Xhonturqve të cilët kanë derdhur mjaft gjak kur u mundonin, që me forcën e shtetit të përzihen në mos marrëveshjet fisnore.
Ndërkaq ata që i sulmojnë gërmadhat e Vlorës, ata janë shumë më larg se sa fiset e lira të shqiptarëve nga shkëmbinjtë verior, dhe feudalët mesjetar me shoqëruesit e tyre fshatar të lidhur për paga. Edhe atëherë asaj kryengritjeje po aq i mungonin nervat nacionale, sikur që edhe nuk i kishte, të themi, as lëvizja e madhe e bejlerëve dhe spahinjve shqiptar kundër ligj vënies së tanzimatit gjatë viteve të dyzeta të shekullit të kaluar (lexo shek. XIX), qendra e së cilës gjithashtu ishte Vlora, sepse po ashtu sikurse spahinjtë që aso kohe ishin ankuar kundër tentimit të sulltanit që ta barazoj feudalizmin, njëjtë ashtu të dëshpëruar ata sot mbrohen kundër zhvillimit, e cila ndaj politikës së ndikuar nga perëndimi pa qare duhet të ç'kryqëzohet me anarkinë feudale. Sepse, pa dyshim se çfarë do të ishin Italianët si bartëse të një imperializmi të pa sjellshëm, po ashtu pa dyshim është rezistenca e feudalëve shqiptar kundër një batakçillëku të shekullit XIII me atë të shekullit XX, ndërsa roli i luftës nuk është çlirimi kombëtar i popullit shqiptar, por çlirimi feudal i prijësve shqiptar. Kur iniciativa e popullit kishte bërë lëvizjen e ngjarjeve më të reja dhe u kishte dhënë atyre tiparet e veta, atëherë çipçit e fshatit ishin detyruar që me pezmin e njëjtë sikur kundër Italianëve të ngrihen edhe kundër zotërinjve feudal të tyren, nën presionin e të cilëve ata kishin mbet dhe ishin bërë një lloj i njerëzve më të mjerë në këtë Evropë gjë që asgjë nuk flet më bindshëm për dëshpërimin e rrethanave mesjetare,
qoftë edhe në rajonet më të zhvilluara të Shqipërisë, prej shërbimeve të verbëta të cilat çipçit e paguar dëshmojnë ndaj spahinjve, që të përgjaken dhe vdesin për mbajtjen e robërisë vetjake. Por pasi që përçarja dhe ndasia shkon në dobinë e feudalëve, ajo
ndërhyrje dhe pengesë momentale italiane dhe bejlerë e po ashtu edhe e spahinjve më tutje fare nuk po i afron; përndryshe secila nga familjet e mëdha të spahinjve, Toptani, Vrioni, Vlora, Delvina, Frashëri dhe si quhen ata të tjerët, janë orientuar vetëm në rritjen e pushtetit të vet familjar, ndërkaq që përherë të shurdhër dhe pa ndjenja për kërkesat para historike të vetëdijes kombëtare, që në vend të parë me lirimin radikal të fshatarit të ngritët dhe formohet njeriu për ndërtimin e kombit dhe shtetit.
Megjithatë një grup i vogël e inteligjencës, e cila, është edhe e vetmja nga të gjitha shtresat shqiptare, duke qëndruar jashtë kishte pranuar mendimin nacional në esencën e saj bashkëkohore, e cila tregonte shenja për ekzistimin e saj, sepse sipas të gjitha deklaratave asaj qarku i takonte edhe studenti Avni Rustemi, i cili kohë më parë me atentat të kryer në Paris vrau Esat Pashë Toptanin njërin prej zotërinjve dhe feudalëve më të fortë dhe më të pasur, me motivin si "shkatërrimtar i atdheut të vetë". Por në një vend pa kastë qytetare ata nacionalist të vërtet janë më se të dobët, rrënjët e tyre në mesin e popullit pak janë të forta dhe me një distancë mjaftë të madhe janë të ndarë nga ndjenjat dhe mendimet e masës, për me mund me pas ndonjë ndikim tek masa. Për këtë arsye ata sikurse gjethet në dushkajë, i bashkëngjiten shtresave të lëvizjeve të popujve tjerë; sa herë që dëgjohet për ndonjë qeveri shqiptare, ajo gati në tërësi përbëhet nga feudalët dhe me një vetëbesim të plotë punon për qëllimet e feudalëve, por rregullisht i shërbejnë si mëlmesë ky apo ai nacionalist, duke hartuar për opinionin evropian fraza mashtruese. Por nëse e ashtuquajtura qeveri e Tiranës me të vërtet është i pajtimit me Italian, atëherë si duket ajo, duke mos pas asnjë fuqi përkrahëse me vete, me shumicë do të përbëhej nga asi nacionalist me mendime të bindura, dhe në një botë, në të cilën gati çdo gjë qëndron me kokë për toke, kishte me qenë paturpësia më e madhe të kaluarit e zotërinjve feudal të cilët nuk dinë për kurrfarë vetëdije nacionale dhe fiset malësore t'i detyrojnë që pushtuesit t'i hedhin në deti dhe mu këta të ashtuquajtur bartësit e vetëdijes kombëtare të gjenden me ta nën tallaganin e njëjtë.
Ngjarjet në Shqipëri, sipas të dhënave të Komorit, Italisë deri më tani i kushtuan viktima të shumta. Nga malaria vdiqën 25000, ndërsa u sëmurën 18000 vetë, pranë 7 miliard lirave, por edhe shumë më shumë për arsye të reagimeve brenda popullit të saj, të cilëve lufta iu bë e padurueshme; Italia dukshëm u detyrua të tërhiqet; Gjolit solemnisht u deklarua për lirimin e Shqipërisë nga protektorati dhe për një arsimim të lirshëm të shtetit shqiptar.
Por nëse Italia del nga shtëpia, ajo çelësin e saj e mban në xhepin e vetë, sepse parandjenja e marrëveshjes për Vlorën nga ana e Ministrit-Kryetarit italian të "pas organizimit të fortë të Shqipërisë" për shkak imazhit të dobët të zhvillimeve të brendshme në Shqipëri tingëllon disi si ironike. Kështu rezultati i vetëm dhe i sigurt i ngjarjeve të fundit është forcimi i ndjenjave kombëtare tek Sllovenët Jugor; Shqiptarët po ju paraqiten si aleat të luftës kundër pretendimeve italiane në Adriatik. Esat Pashës në parlamentin e Beogradit me rastin e pikëllimit iu përgatit një manifestim i madh, ndërsa opinioni i gjerë si revista demokratike e Zagrebit "Rijec Srba, Hrvata i Slovena" i këndoi fitores: "Nëse
Italia është detyrua të kapitulloi para shqiptarëve të pa organizuar dhe jo mjaft të armatosur dhe me ta të bëjë marrëveshje, atëherë si mundet ajo ti rezistojë dëshirave të
Jugosllavëve, prapa së cilave qëndron një fuqi e madhe e një populli të organizuar për mrekulli!"
Po si do të dokej fundi i kapitullit: Italianët në Shqipëri, vetëm çështja shqiptare mbetet Sfing dhe do t'i mundoj edhe shumë vizitor, të cilët do të kërkonin zgjidhje pranë një administrate të përbashkët dhe vende neutrale dhe jo të internacionalizuar, për të cilën këtu flitet në favor të mbrojtjes dhe harxhimeve (financimeve) të Lidhjes së Popujve.


Autori: arlind mulaku
Email: arlindi02@hotmail.com
Shkolla: 7 Marsi Kizhnarek
Klasa: 7
Teksti:
Vjeshta, një stinë ku ngjyra e gjelbër merr fund. Kjo stinë stinë e bukur, e cila natyrës i jep ngjyrën e bukur prej ari. Stina e vjeshtës na sjell një mot jo shumë të preferushëm për fëmijët, të cilët nuk janë adhurues të shiut dhe fillimit të të ftohtit pa borë. Por, vjeshta është një stinë shumë e rëndësishme për të gjithë, e sidomos për bujkun. Gjatë kësaj stine, shumë fruta pemësh bëhen gati për vjelje, e prej kryesorëve është rrushi. Gjithashtu bujku lëron arën duke e bërë gati për mbjelljen e misrit. Pra, vjeshta është një stinë e begatshme e cila na begaton gjatë kësaj kohe me rrush, dardha, molla e shumë pemë e perime të tjera të cilat piqen në këtë stinë. Gjithashtu, vjeshta është një stinë e cila fillon më 23 shtator dhe mbaron më 21 dhjetor.



Autori: 1
Email: 1
Shkolla: 1
Klasa: 1
Teksti:
1


Autori: 1
Email: 1
Shkolla: 1
Klasa: 1
Teksti:
1


Autori: eda
Email: eda@yahoo.com
Shkolla: qemal stafa
Klasa: 7b
Teksti:
Shqiperi te duam edhe keshtu si je


Autori: Ardita Gashi
Email: rinor_rifat@hotmail.com
Shkolla: Luigj Gukrakuqi
Klasa: VII-1
Teksti:
7 Marsi eshte dita e vetme e cila i kushtohet mesuesit, kjo me te vertet eshte nje dite me vend dhe nje dte e qelluar. Me vjen mire qe ne kemi nje dite qe ta falnderojme mesuesin per te gjitha mirat, dhe veshtersite qe i kalon dhe i ka kaluar per te na mesuar neve. Mesuesi eshte sikur babai yne i dyte, ai na mesoi shkronjat A,B,C...dhe numrat 1,2,3...Ne per 7 mars shfrytezojme rastin qe si per falenderim mesuesit te ia dhurojme Dhurata ku zakonisht i dhurojme lule si simbol lumturie, dhe dashurie ndaj tij...


Ardita Gashi
Atmaxhe


Autori: X
Email: Elvistersi50@yahoo.com
Shkolla: Naim Frasheri
Klasa: 11
Teksti:
Ese:atdheu yne


Autori: asjalata@yahoo.com
Email: asjaasja
Shkolla: mezez-fushe
Klasa: 7b
Teksti:
sara adriola stela jane ku,,,, e klases ou sikur ti njihnit


Autori: ismail qemali
Email: ana@yahhoo,com
Shkolla: isa boledini-
Klasa: 9
Teksti:
sa dite te pushtuar aluam e sa trima per shqiperine luftuan ndaj gezuuuuuuuuuuuuuaaaaaaaaaaaaaaaaarrrrrrrrr


Autori: ester qrepuri
Email:
Shkolla: 28 nentori
Klasa: 8
Teksti:
jemi atedhtare te medhenj e duam shqiperine sic na ka hije sic e do shqiponja folene


Autori: sara dautaj
Email: sara . yahoo .com
Shkolla: mezez -fushe
Klasa: 7 b
Teksti:
qa bo moj shqiperi ou sa cudi qe po feston kete dite ti
madje me shume habi
shqiperi
shqiperi
shqiçpe


Autori: adriola koldashi
Email: adri . yahoo. com
Shkolla: mezez -fushe
Klasa: 7 b
Teksti:
O trima luftetare
o bijte e Skenderbeut
Kerkoni shqipetare
lirine e memedheut .

sju rend o shoke kjo jete sju rend pa roberi
qysh e duroni vete
Shqiperine pa liri .

se mjaft me roberi
o moj e mjera shqiperi.
o djem rrembeni pushket ,
ja vdakje ja liri .

sot lipset me flamure
malit te dalime
permbi shkembinje dhe gure
lirine te ngjallime .

ju mbetet nene zgjedhe ,
kur bota lulezon
por Shqiperine e mjere
zemra sua kujton .

se mjaft me roberi
o moj e mjera shqiperi
o djem rrembeni pushkete
ja vdekje ja liri .


Autori: liridona peposhi
Email: jeniffer lopez , yahoo,com
Shkolla: mezez -fushe
Klasa: vii b
Teksti:
nuk ka me te shtrenjte se shqiperia .


Autori: Rina Krasniqi
Email: rinna-7@live.com
Shkolla: Jusuf Gervalla
Klasa: 6
Teksti:
sa dite kaluan e sa trima na shkuan E sot un nuk besoj se jemi te lire po festojm diten e pavaresis o vellezer e motre o bab e nan urime kjo pavarsi per shum e shum vjet .Nga te gjitha anet sot na ka fest sot kosova e shqiperia bijt e vet po pret ne nje sofer te ulemi bashk te ham buk krip e zemer Sot ua uroj kete fest me 17.02.2008 sbesova se eshte e vertet isha e emocionuar shum dhe vetem shikoja dikush me thonte "oj bije urime pavarsia" te gjith ishin te lumtur ne mesin e tyre hyra edhe une me dukej vetja si ne nje enderr nga e cila nuk dija si te zgjohesha thoje me vete te flej gjithmon e te mos mbaroj asnjeher kjo enderr le te zgjas tere jeten . dhe sot e besoj edhe pak dit na kan mbetur per tu pergatitur e ta festojm cdo dit e me shumm po behemi me te medhenj por do te doja qe edhe njerezit e varfer te pasuroheshin dhe te mos na mungonte asgje . Te gjith e di se e kan ket deshir por spo mund ta realizojm shpresoj se viti 2013 na sjell edhe gjera te tjera e te reja ne jet sot vendosa ta shkruaja kete ese dhe te tregoja sa shum e dua atedheun tim .Une ua uroj ter shqipetareve pavarsin e kosoves kudo qe jan Urime e kthehuni ketu ne kosov e ta vazhdojm jeten prej aty ku e kemi lene se bashku o vellezer e motra ...Urime ... ♥♥ ........!!♥


Autori: kejda
Email: kejdatopo@yahoo.com
Shkolla: "Xhyeri"
Klasa: 7
Teksti:
VENDIT TEM
kur te vdes le te bahem bar
ne malet e mia ne pranvere
ne vjesht le te bahem fare


kur te vdes le te bahem uje
e fryma eme avull
ne fush do te bie shi


kur te vdes le te bahem gur
ne skajet e vendit tem
te qendroj kufi


Autori: kejda
Email: kejdatopo@yahoo.com
Shkolla: "Xhyeri"
Klasa: 7
Teksti:
VENDIT TEM
kur te vdes le te bahem bar
ne malet e mia ne pranvere
ne vjesht le te bahem fare


kur te vdes le te bahem uje
e fryma eme avull
ne fush do te bie shi


kur te vdes le te bahem gur
ne skajet e vendit tem
te qendroj kufi


Autori: ismal qemali
Email: ylli-sopa@live.com`
Shkolla: emin duraku
Klasa: 2 6
Teksti:
hkhfh
hkj]
kuje budall aj tu m


Autori: ismal qemali
Email: ylli-sopa@live.com`
Shkolla: emin duraku
Klasa: 2 6
Teksti:
hkhfh
hkj]
kuje budall aj tu m


Autori: ela ela
Email: elafier@yahoo.com
Shkolla: pinellopi pirro
Klasa: 8
Teksti:
adem jashari

sikur gruka e bjeshkeve te sharrit
jehon zeri i adem jasharit
kush eshte trim e kush eshte djale
sot atdheut zot me i dale
syrin kokerr shqipe mali
gjoksin bjeshke kesulen mbi sy
tubon trimat therret kushtrimin
besa bese sot per liri.


Autori: Erblin Dushi
Email: blinikulleri@hotmail.com
Shkolla: Gjimnazi ''Aleksander Gjuvani'' Podujevë
Klasa: 12
Teksti:
Shqiperi o vend i shqiponjave qfar ke ti qe te dua kaq shume. Mos je toke e bekuar nga perendia , ty te ka kapluar bukuria e per ty nuk ndalon krenaria. Sot je bere nje nuse e bukur veshur kuq e zi. NE sofren tende tani po mblidhen bijtë tu nga te gjitha anet te festojn se bashku me ty jubileun tënd . 100 vite pavaresi.Ah Sa bukur tingellon., shume gjak u derdh per ty , shum burra ua moren grave shum nena ua moren femijeve .mos te shkoj gjaku i deshmoreve huq , ta bejme shqiperin edhe me madheshtore me fest e me hare.


Autori: arbenita qerkini
Email: nita_gresa@hotmail.com
Shkolla: : naim frashri
Klasa: 9-1
Teksti:
-shqipri oj nene oj e fort si guri sot po e festoj diten kur ungrit flamuri kush eshte ai trim qe qendroi krenar dhe ne vlor e ngriti flamurin ton kmbetar ai eshte ISMAIL QEMALI qe me shqiponje ne dor e ngriti flamurin me 28 NENTOR me gjak te stolisur me ngjyren e zis valon sot i liris ne duart e rinis


Autori: zef lleshaj
Email: zefi_ll@hotmail.com
Shkolla: Selman Riza
Klasa: V-1
Teksti:
Un po pershkruaj shqiperin , shqiperia per mua esht si nje jet per mua sepse aty kam lindur dhe jam shqipetar me zemer kosova e shperia jan te voglapor me zemra jan te medha


Autori: anxhela kola
Email: pellumb1975@.hotmail.com
Shkolla: musine kokalari
Klasa: 5b
Teksti:
o shqiponj ti qe na lumturove na lle gezim ne shpirt na e lumturove jeten ta paqim borgj qa na ka ba eshte nje gje e mrekullushem e ngrite flamurin ne vlore .gjergj kastrioti,skenderba bere te drejten ne do ta festjme ditelindjen .u


Autori: arbenita qerkini
Email: nita_gresa@hotmail.com
Shkolla: naim frashri
Klasa: 9- 1
Teksti:
-shqipri oj nene oj e fort si guri sot po e festoj diten kur ungrit flamuri kush eshte ai trim qe qendroi krenar dhe ne vlor e ngriti flamurin ton kmbetar ai eshte ISMAIL QEMALI qe me shqiponje ne dor e ngriti flamurin me 28 NENTOR me gjak te stolisur me ngjyren e zis valon sot i liris ne duart e rinis.


Autori: Mancini Kudereka
Email: gentri-kaqanolli@hotmail.com
Shkolla: Mustaf Venhari
Klasa: 6
Teksti:
Mancini Kudereka Franklin Toreshein 2+2ME JA HEK 4 me ja shtu 6 ?


Autori: orest
Email: orest97@yahoo.com
Shkolla: gur gur behet mur
Klasa: 9
Teksti:
Ismail Qemali

Kerkonte lirine
Ne kufijte e nje realiteti
Nje realiteti absurd e te parakohshem
E gjeti se flamurin e ngriti
e ngriti flamurin e shenjtueshem
E ngriti ne Vloren e bukur
Ne Vloren qe nga lufta po torturohej
E beri shqiperine te lumtur
Qe Vloren ,bijen e saj e cliroi
Ismail Qemali simboli i atdhetarise
nderi i Shqiperise


Autori: anxhi
Email: eri.ribaj@yahoo.com
Shkolla: nje nga shkollat shqiptare
Klasa: 9
Teksti:
Kosova + Cameria = Shqiperia

se nje eshte Shqiptaria
s ka ca thote greqia
te mbylle gojen serbia
mal i zi e maqedonia
Prishtina Peja Gostivari
Gjakova Shkupi e Tivari
te gjithe jane tonat
bazuar ne traditat e zakonet
ne ndjenjen shqiptare
ne ndjenjen atdhetare
tani kete 100 VJETOR
se bashku ta festojme


Autori: Eri Cale
Email: xhoni.xhoni@hotmail.com
Shkolla: Raqi Qirinxhi
Klasa: 12A
Teksti:
Shqiperia nje vend Unik

Shqiperia eshte nje vend i lokalizuar ne pjesen jugperendimore te ballkanit .Kjo pozite gjeografike i lejon ketij rajoni nje shtrirje te gjere ne bregdet duke siguruar keshtu nje burim te ardhurash per kete zone. Pershtatja e popullsise me mjedisin ka siguruar zhvillimin tradicional te vlerave te ketyre zonave . Shqiperia shfaqet me bukuri te rralla natyrore te cilat jo rralehere behen objekt studimi dhe frymezimi i shume personaliteteve te medha te botes se artit qofte atij figurativ por edhe atij letrar.

Shqiperia eshte nje rajon ne te cilin kultura eshte pershtatur dhe krijon nje kontrast te larmishem qe pasqyrohet qarte ne menyren e jeteses se popullit shqiptar . Per shume vite me rradhe Shqiperia eshte karakterizuar nga nje levizje tranzicionike e mentalitetit qe e ka karakterizuar kete komb. Kultura Shqiptare eshte nje nga faktoret kryesore qe pasqyron qarte vlerat dhe parimet me te cilat eshte ushqyer kombi yne nder vite. Pasuria kulturore paralel me degradimin intelektual dmth rritjen e tij eshte nje nga virtytet themelore qe shfaqet ne formimin e mentalitetit te shoqerise shqiptare.Dhashe kete paranteze per t¶ju treguar ju aftesite qe Shqiperia bashke me shoqerine qe ajo perfaqeson ka ne funksion te permiresimit te shkalles intelektuale te saj.Duke udhetuar virtualisht ne mentalitetin e kombit tone veme re detaje te rendesishme te cilat shpalosin virtyte te tjera si afrimiteti e patriarkaliteti faktor ky qe ndikon shume ne deformimin e shoqerise dhe krijon nje disnivel ne raportin gjinor duke bere te mundur qe Shqiperia te behet pjese e nje mase drastike te cilet perfaqesojne pabarazine gjinore.Ne vazhden e gjate te historise se ketij kombi konkret e vizionar shfaqen disa nga epokat e tij me te erreta sic jane epoka e Kanunit te Lek Dukagjinit ,nje nga intervalet kohore me me influence ne realitetin mizor qe po perjeton Shqiperia ne ditet e sotme ate te Gjakmarrjes. Nuk mund te humbasim disa nga fenomenet me autentike dhe origjinale te ketyre trevave sic jane martesat tradicionale dhe festat fetare ku eshte e rendesishme te theksojme faktin se Shqiperia eshte nje nga vendet e pakta ne bote ku mbizoteron paqja dhe mireorganizimi fetar. Bukurite natyrore te identifikuara ne cdo treve te vendit tone gjallojne pergjate dukurive dhe veprimtarive qe shoqerojne jeten e perditshme te qutetareve te ketij rajoni. Tradicionaliteti qe eshte pjese e pandashme e kesaj shoqerie deshmon vlera te larta ne kulturen e ketij rajoni por gjithashtu ai sherben si nje identifikues i mire i origjines Shqiptare sikunder pretendojne edhe disa nga historianet me te mire te vendit tone. Shenjat qe historia ka lene ne te gjithe rajonin tone jane te shumta dhe vleresohen na organizatat e ndryshme te cilat i cilesojne keto artifakte si deshmi reale te nje jetese te lashte si pellazget apo me vone Iliret. Keto deshmi e cojne vleresim per kulturen dhe kultivimin e saj ne nje shkalle shume te larte per kete kulture e cila meriton te quhet me plot goje ³Perfaqesimi i vlerave hyjnore te ballkanit´. Ne shqiperi mund te gjesh nje larmi kulturash dhe kjo vetem per faktin se Shqiperia duke qene nje vend i pushtuar per nje kohe te gjate nga fuqite e huaja ka tentuar te ruaje vlerat e saj kombetare dhe e ka bere kete ne menyren me te mire te mundshme megjithate nuk mund te leme pa permendur huazimet e ndryshme kulturore te cilat dallohen qarte ne perberjen e kultures se kesaj te fundit .

Shqiperia eshte nje vend konservator dhe ky term permban ne vetvete nje teresi faktesh te cilat idealizojne vertet mentalitetin perfaqesues se vendit tone .Ne shume prej veprave te disa prej shkrimtareve te njohur shqiptare si objekt referimi eshte marre mentaliteti e kombit tone dhe me sakte disa prej virtyteve qe e karakterizojne kete te fundit sic eshte patriarkaliteti dhe naiviteti shqiptar. Keto terminologji jane perfaqesuese te verteta te karakterit me te cilin shfaqet Shqiperia ne opinionin nderkombetar. Tranzicioni qe ka perjtuar Shqiperia pergjate te gjithe ekzistences se saj ka pasuar me futjen dhe perfeksionimin e mentalitetit te saj me fenome shume progresive por shpeshhere edhe shume regresive.Nje nder epokat me te ndritura te qendreses kulturore e fizike klasifikohet periudha kohore e Gjergj Kastriont Skendebeut .Nje periudhe kjo ne te cilen u vleresua identiteti shqiptar dhe u mitizua figura e udheheqesit tone i cili simbolizen qendresen dhe forcen e mendjes per shoqerine shqiptare.Nje tjeter figure qe perfaqeson progresin ideologjik te Shqiperise eshte emri i Nene Terezes nje grua shqiptare e cila me vendimmarrjen dhe vendosmerine qe kishte tentonte te ndihmonte popullsine boterore pa asnje kusht dhe me koshience te plote mund te themi se Nene Tereza eshte perfaqesuese e vlerave qe karakterizojne shoqerine shqiptare.


Autori: halili
Email: halili@hotmail.com
Shkolla: gjergj fishta
Klasa: 9
Teksti:
nje



Pergjigju abonimit te mesiperm:

Shteti:
Autori: *
Email: *
Shkolla: *
Klasa: *
Teksti: *
* - Fusha eshte e detyruar!