shpirtrat binjake kishin ngrire
ne nje akullnaje
ishin dy zemra te ngjitura
dy njerez te pafaj.
dashuria jani ishte
e thelle sa pafundesia
dhe e vjeter sa
lashtesia
asnje fije drite
nuk na prishte
edhe pse ne ate
vend te ftohte asnje
rreze dielli nuk kishte
jetonim me frymen dhe
ngrohtesine e njeri tjetrit
nuk donim tia dinim
as per te rinjte as per te vjetrit
por nje dite nje rreze dielli ndriti
dhe qe ne te arsyetonim mire nuk priti
akullnajen e ndau ne dysh dhe
per ne asnje pike meshire s'kish
tani dy copa akulli
veten mezi mbajne
dhe dy zemra te vetmuara
vuajne dhe qajne..
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
