Nga nje rastësi mbase jo rastësisht
u njohëm bashk dhe u bëmë miq
u bëmë shokë , i besuam njeri-tjetrit
ca gjëra që ia besonim vetëm vetit.
Të kam perball më ke perball
të dua këtu s'dua të të kem mall
se nga zëmra po më dalin mua këto fjalë
e kam vështirë të shprehem por kto ndienja ti mi ke ngjall
ato ishin fshehur ndoshta në skuten e pavetdijes
rrinin të heshtura dhe i bënin shoqëri errësirës.
Fytyrë e paster , fytyrë ëngjellore
kur zbrite nga qielli, diellit shkëlqimin ia more ?!
Apo perëndia të krijoi të më ndryshonte mua
të të sillte ktu posht të më merrte në krahët e tua!
Të dua për vete , të dua në krahët e mi
më bëre për vete me gjithë atë bukuri
Mencuria një tipar që vrehet tek ti
i plotëson të gjitha, kjo për mua je ti.
Më ke magjepsur , kam dal nga vetvetja
Më ke zbut si me magji
A thua kam faj që ndiej gjithë ktë dashuri?!
Nëse e kupton ktë pres të ma thuash ti ...!!!
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
