Malli sa më'ka marrë e zemra,
Më'digjet zjarr ,bota seç zhytet
Në'ligesi me thellësin e shpirtit,
Mundesh ma e parë!
Sa e sa kohë do ,vijnë e çdo
Gjë do të ndryshoj e sdo mbajmë, Mënd as datëlindjen ,e njerzvet ma
t'afërt e do ti ,shikojmë n'kalendar!
Jeta nuk është e leht, kohrat le
Të'ndryshojn njeriu gjithmon duhet,
Të jetë në të drejtë e ,deri n'diten e fundit t'jetes që do të jetoje të,
Ketë sedren e paster ,dhe shpirtin
E bardh.Shpesh her me veten, S'kam qënë i sinqertë e kur nuk
Isha në gabimin tim ,i thoja njerzvet
Mfal nuk ishte çështje frike ishte,
Çështje respekti ,e smë pëlqen
Shumë ti bezdis t'tjerët ,me fjal.
Gjërat e këqija nuk është fare,
E vështir me i bër e gjërat e mira
Të'vijn dal-ngadal ,mos u lëndo
E mos u nxito nga inati që t'bluan,
Përbrënda e nga, gjaknxehtësia
Që pompon nga mëndja ,që t'çon
Me mar thika hekra e armë ,njeri
Të fortë stë bën as burgu e dhuna,
Po vetëm vështirësit, që ti kalon
Në jetë të bëjn njeri të fortë e,
Njeri përsëmbari, të meritosh
Respekt dhe të shikojsh gjithmon,
Përpara e t'kesh, t'gjjtha cilësit
E jetës e t'sillesh si person normal!
Sësht e vështir udha ,e vdekjes se
Tgjithve ajo një ditë ka me na ardhë,
Përse fmijt sot po, vdesin dhe nga
Pamundësia e jeteses, edhe ato i
Presin me shumë mall t'gjith,
Të afërmit e tyre, e ma shum po
U digjke përbrenda, si zjarr ajo nan!
Sështë e drejt dhuna e bullizmi
Drejtë një femre , edhe ne nga një
Femër në ktë botë kemi ardhë ,
Të cilën e kemi nan ,dhe po ashtu
Kemi motëra teze mbesa kusherira,
Gjyshe stërgjyshe ,dhe hallë! Çështë
Ky inat që po ju bluan prej zemre ,
E nuk po dini as vleren e vetvetes
Tuaj n'rradh t'tpar: Çjan kto sene që
Po mendojke ti bëjke, një femre?
E ç'faj ka ajo nan që ty t'rriti e të,
Edukovi e t'dha ,kulturën ma t'mirë
E ti tash që thu me vete u rrita e, S'kam se pse me pas ,frikë e qysh
Po i'a shkelke ,mundin me kambë?
Stop dhunës ndaj prinderve si po,
I godisje fizikisht, brutalisht e po
I thojke t'gjith ato fjal qysh po u,
Gëzojke tash që ,e spo e lejojke
As të jetoje një ditë të lumtur e,
Të'bekuar ,n'shpi atë nan!
Sa e sa her jeten ka sakrifikuar,
Për ty që në momentin, kur në ktë
Botë ti ke ardhë e ti ndoshta nuk,
I mban mënd as ditët, që ke qënë
I sëmurur dhe me lotë në sy e , Pranë të qëndronte ,ajo mam.
Ç'far të bënë fmija mos ta bëftë,
As Perëndia, injoranca arroganca
Me sy të mbyllyr rinin po e mban,
Asgjë sësht e leht, në këtë jetë e
Qysh nuk po mundesh, as me
Ja dit vlerat e jetës e mos me,
Ja ndar sytë të, vërtetes e t'mos
Biesh preh e gënjeshtres e njerzit,
Të mos të të thërrasin ,më kanibal!
Më mir mbuloje kokën me ujë e,
Kur mendon se po, mer zjarr
Asnjëher ti mos mendo në ato,
Çaste që je i nevrikosur ,se futesh
Në një rrezik të madh.Bota nuk
Është vetem bardh e zi , dhe pse
Shpirti jeton i lir i mëndja të mbyllet,
N'qeli e thell përbrenda ,vetvetes je
I vrar çka po mendon se terri është
Hijeshi lapsi është me m'preht nga
Shpata e mosha është vetëm, Numër llogjika dhe mendja të bëjnë,
Ose njeri t'vogël ose person t'madh.
Besoj në realitet nuk jetoj si, Ëdërrimtar deri më ,sot asgjë se
Kam kaluar thjeshtë e çdo gjë
Që më vjen nga Allahu e
Mirëpres dyrëhapur e ,
Krahëhapur me kokën lart e
Djersën n'ball ,faqebardhë.
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
