Një ditë u zgjova herët,
shkova poshtë por ishte ende errët
me durim veten e freskoja,
sepse kishte ardhur stina që e dëshiroja.
Vrapova menjëherë për të marrë ca dru e të ngrohem,
por ai i ftohti i bukur nuk harrohet
prap dola jashtë që të marrë dru më tepër
që rezervuarin ta kem të mbushur për më vonë e që të mos jetë i uritur.
Tek sa vrapoja mu zbardhnin sytë
sepse ishte stina që e prisja pa limit,
pas gjithë këtyre që bëra, ndodhi e shumëpritura
ishin fjollat e borës që si një mik i mirë i prita.
Fytyra mu hap nga ndriçimi,
nga ato gjëra të bukura e të holla që ma rregullonin shikimin
ato ishin fjollat e bukura që binin pa ritëm,
më gëzuan e ma zbukuruan tërë ditën.
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
