Ishte një vajzë,
E bukur si selvi,
Nuk kishte fustan,
Për të shkuar ne Prishtinë.
Vazja I tha:
Mama nuk kam fustan,
I kam te vogla,
Duhesh të blesh si sahat.
E bleti e ëma e saj,
Vajza u gëzua,
Veshi per ne shkolle,
Që të shkoj.
Kur në Prishtinë,
E blevi një akullore,
E beri njollën,
Si shaponi me duart.
Kur shkoj ne shtepi,
E qotroj nëna e saj,
Shko pastuhe vete.
Por një ditë,
Ishtë duke pir kafe,
E deri kafen,
Si shaponi me duart.
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
bross 