Dhe tavani mbi kokë ,
Duket i njëjtë si dje ,
Dhe nis të pyes veten “PSE”?!
Sa e cuditshme kjo jeta ime,
Herë më mbështet,
Herë më fut në mendime,
Herë më buzëqesh,
si një mik i vjetër,
Herë më le vetëm ,
dhe një natë tjetër .
Cdo plagë më ka berë,
më te forte se dje ,
Më ka mësuar të ngrihem ,
Dhe kur më thonë “jo nuk je “
Rruga e jetës time ,rrugë pa kthim,
Me dritë,me hije, buzëqeshje e trishtim,
E tani kur shikoj lart, kur heshtja më nuk mban,
Mbi kokën time , duket i njëjti tavan .
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
