Heshtja prej fjales se Anes pushtoi
Ate dicka sikur e frikesoi,
Mbani vesh ajo tha,
Dicka me siguri e pa.
Nje tingull papritur u degjua
Nje iluzion mund te kish qene,
Frika akoma s’iu largua,
Por te dilte e te shihte mendja s’e kish lene.
Zhurme nuk degjohej
Ana po perqendrohej,
Donte ta dinte se s’ben kush ishte,
Dhe s’e cfare e priste.
Nje dritez e vogel ndricoi,
Shpresat Anes ia filloi,
Ajo nuk ndjeu frike,
Sikur kjo pune kish mbaruar dhe pike.
Pylli Anen e ftoi,
E terhoqi dhe e gezoi,
Me pas u qetesua,
Per magjine e pyllit ajo u kujtua.
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
