Qava,
Këmbkryq në prehër të shpirtit
Përfundova mbrëm i dehur në kujtime,
Qava,
Me zemër thyer të bër copë
E në duar veçse një grusht dështime.
Qava,
Dashurinë e bërë hi e çdo ëndërr të vrarë
Pa zë, pa lot, si kurrë s'kisha bëre më parë.
Qava,
E qielli u bë shoqërusi im,
Së bashku, të dy, rëndshëm e qamë fatin tim.
Qava,
Përballë më qëndronte vetja e shpërfytyruar
E plakur, e thinjur, krejtsisht e shndërruar.
Qava,
Tek më shikonte përçmushëm me syt e përlotur Mua që nuk e mbrojta dot nga kjo botë me fallcitet ndotur...
Qava,
Për çdo vetvrasje që nuk realizova
Se dhe kur s'desha prapseprapë mbijetova.
Qava,
Zot sa kam qarë,
Qiell, tokë e ajër të kësaj bote
I keni dëshmitarë...
M. T. '15
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
