Te fjalori Gjuhës Shqipe, i/e dashuruar përkufizohet si:
1. Që ka rënë në dashuri me dikë, që ëhtë dashuruar pas dikuj. Vajzë e dashuruar. Djalë i dashuruar . Të rinj të dashuruar. Zemra të dashuruara.
2. I dhënë me gjith shpirt pas diçkaje që e tërheq, që i pëlqen shumë (dashuruar pas sportit, detit, natyrës etj.).
Të duash do të thotë të jetosh. Dashuri është kuptimi dhe motivimi më i madh. Është ai element që të bën ta duash jetën, të jesh gjithmonë i gatshëm që me zemrën tënde në duar të hidhesh, ulërasësh e gëzosh pa masë. Duke u transformurar në mënyrë të pavetëdijshme në një aventurier që me anë të ndjenjës tënde mund të mposhtësh çdo të keqe sepse dashuria të ndihmon të shohësh të mirën në thellësitë e së keqes. Dashuria është ai element që të jep siguri, të ngjall etje që nuk mund ta shuash. Të jep forcë për të përballuar, për të treguar pa frikë veten tënde dhe për të sakrifikuar pa ndrojtje për atë që do. Kështu dashuria të hap horizonte të reja, të pafundme, të pastudiuara më përpara, por që përsëri do të mbeten të pazbuluara plotësisht.
Përkufizimi i plotë i dashurisë është i pamundur, sepse është një ndjenjë mbi të tjerat, që në bazë të saj, gjithçka ndërtohet dhe pa të, shumë shpejt, të gjitha prishen. Është ajo forcë që arrin të lëvizë botën, që kërkon sakrifikim, vepra konkrete, besim, mirënjohje e reciprocitet. Të duash do të thotë të përulesh, që modestia e çiltërsia të mbizotërojnë dhe të jesh i hapur, i pandikuar nga interesi, përfitimi apo përmbushja e synimeve. Madje kur të dashurosh shpesh do të duhet të hedhësh poshtë këto gjëra, për tu besuar plotësisht në duart e dashurisë. I plotë në dorë të kësaj ndjenje për të mos u gjunjëzuar as para vdekjes... Nga dashuria erdhëm në jetë dhe për dashurinë do jetojmë, sepse kjo është lumturia më e madhe e secilit prej nesh. Me anë të dashurisë bëhemi të gjallë, çdo krijesë jeton sepse dashuron. Kështu përforcohet sensi jonë i ndjeshmërisë. Dashuria është nevojë e pazëvëndësueshme, sikur ushqimi që hamë, ne mund të shtyjmë për disa ditë pa ngrënë, por jo gjithmonë sepse do të vdisnim. Kjo ndjenjë e lartësuar dhe plotësisht e adhuruar është shkaku i shumëçkaje. Këtu burojnë të gjitha virtytet. Dashamirësia, thjeshtësia, pastërtia, drejtësia, pafajshmëria e dhurimi janë dhe do mbeten vlera që mundësojnë funksionimin e rregullt të çdo populli, shoqërie, familjeje e zemre.
Momenti fillestar i ballafaqimit me dashurinë është i pashpjegueshëm. Ky moment është zanafilla e një botëkuptimi të ri, ku në qendër është një dashuri që vepron, bën mirë, që nuk ka në bazë të saj asnjë dëshirë përfitimi, që duron vuajtje, mjerime, një zemër që triumfon mbi vështirësitë, ngadhënjen mbi të këqijat që i kanosen dhe që është gjithmonë e gatshme të qajë kur qan ti dhe të qeshë kur qesh edhe ti. Nuk ka vullnet më të madh për të jetuar si duhet sesa ai që buron nga gatishmëria e zemrës së dashuruar. Kështu, me anë të dashurisë mësojmë të japim ashtu sikurse edhe morëm.
Dashuria shtrihet deri në pafundësi duke na dhënë liri dhe mundëson formimin e bukurisë së pamasë të shpirtit. Kur dashuron, ndërton në zemër një vend të veçantënë, sepse zemra është fortesa e dashurisë. Të panjohurit bëhen të njohur, të këqinjtë të mirë dhe çdo e shëmtuar bëhet e bukur, dhe kjo vetëm në saje të dashurisë.
Të kuptojmë rolin e dashurisë në jetë tonë, të shqyrtojmë se sa duhur e trajtojmë dhe se çfarë duhet të ndryshojmë. Shpesh nuk kemi ditur ta përfytyrojmë vlerën shëlbimtare të dashurisë, e cila na lartëson dhe na mbështet në rrugëtimin tonë drejt lumturisë. Nuk mjafton vetëm ta njohim dashurinë dhe ta jetojmë, por edhe ta shpallim atë të tjerëve. Për këtë arsye duhet të shqyrtojmë të gjitha të vërtetat e dashurisë që të mund të kuptojmë pasuritë që ajo ofron, afërsitë njerëzore dhe fuqitë shndërruese.
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
