Shqiperia ime ! Sa herë mendja më kuvendon me Ty, moj Nënë e madhe, vetja më duket gjithmonë e vogel, e vogel e, që e ndjej së ledhatimi yt më duhet patjeter që të më rritë e, të më mbruaj me dashurinë për Ty, nëna Shqiperi.
Marr shkas të shkruaj këto pak radhë për Ty, nëna ime Shqiperi, nga afrimi i një moment të shenuar më shkronja gjaku e, që koha u ka dhënë shkelqimin e arit, e, ky moment është 70-vjetori i Çlirimit tënd nga pushtuesit nazi-fashistë e bashkëpunëtorët e tyre. Kombet e popujt kanë në historinë e tyre pika fillimi e vijimësie, të cilat harkojnë si ylbere në qiellin e lirisë së tyre.
E, pa dyshim, që një pikë e tillë, nga ku nis një nga harqet e fitoreve tona historike, është data 29 Nëntor e vitit 1944. Shtatëdhjetë vite po kalojnë që nga ajo datë kryedatë e, lavdia e saj, jo vetem që nuk është zbehur, por përkundrazi, është rritur e ndritur edhe më shumë. U deshen të derdhen lumenj gjaku nga zemra e madhe e kombit tonë për ta ruajtur lirinë, në ato pak moment që e kishim. Ja që, edhe pushtimi i trojeve tona dhe mohimi i lirisë për popullin tonë liridashës e paqedashës, në harkun kohor, shtatë Prill 1939 – 29 Nëntor 1944, nga pushtuesit
fashistë italianë e, më vonë, nga nazistët gjermanë, i shkaktoi edhe shumë e shumë plagë të reja në trupin e lodhur nga luftrat e mëparshme për ekzistencën e vet.
U desh që në zjarrin e më të madhes epope dhe më të lavdishmes pjesë të historisë tonë, në atë periudhë që njihet me emrin lavdimadh si, Epopeja e lavdishme e LANÇ, të shkruajmë historinë tonë të re me gjak djemësh e vajzash, bijë e bija nga më të mirët që kishin lindur nënat shqiptare .
Është ai gjak e, ato jetë të njoma, të nderprera nga vdekja heroike, në lulen e rinisë,të vëna në themelet e Shqiperisë se rë historike që ia ndryshuan përfundimisht rrjedhen historisë tonë, një rrjedhë që mori kahun e ngjitjes në vend të ngecjes e të rrokullisjes në greminat historike, ku shpeshherë e kishim parë veten në të kaluarën e kahmotshme.
Shtatëdhjetë vite që nga lindja e lirisë së vertetë për popullin tonë, që nga ajo datë që ka hyrë në historinë tonë me plot dinjitet, krenari, madhështi e lavdi, që nga 29 Nëntori i vitit 1944.
Kjo datë historike, motër e tjetrës datë, po aq historike, e 28 Nëntorit 1912, i bëjnë nder historisë tonë kombëtare njëlloj e pandashëm nga njëra- tjetra. Në lartësinë e 70 viteve të lirisë së vertetë të Shqiperisë time, ky hark kohor shkelqen me dritën e Diellit dhe rrezaton jetë, krenari, madhështi, pavdekësi.
Liria që festojmë në këtë 70-vjetor na kujton se nuk guxojmë të prekim themelet e muret e saj, se nuk guxojmë të errësojmë e nxijmë dritën e lavdinë e saj. Shtatëdhjetë vjet e lirënëna ime Shqiperi!
Nga lartësia e shtatëdhjetë viteve, Shqiperia ime ka çfarë të na tregojë, të na mësojë , të na kritikojë e, pse jo edhe të na e tërheq edhe veshin, si nëna fëmijës. Unë e ndjej se Nëna Shqiperi do të meritonte ende më shumë nga çdo njëri prej neshë. Unë po e prek me zemer zemren e Nënës Shqiperi dhe, kjo prekje po më thotë shumë, aq shumë sa, ndjehem pa fuqi që t’ia sheroj ndonjë plagë që iu shtua mbi trup kësaj nëne, ndonëse në kushte lirie.
E ndjej se kjo nënë shpesh herë në jetën e vet u vetësakrifikua për ne, prandaj arsyeja dhe përgjegjësia jonë në çdo veprim e gjykim tonin ndaj kësaj nëne, nuk bën të luhatet, për ta vendosur Nënën, në hamendësinë hamletjane.
Në çdo hap që bëjmë e, do të bëjmë në jetë, duhet të mendojmë që ata hapa të jenë edhe hapat e Nënës. Ajo na mësoi hapat e parë të ecjes e ne, ata hapa duhet t’ia vëmë në sherbim të ecjes së saj të pandalshme. Jam krenare që jam bija jote, Shqiperia ime!
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
Shembull:
eli - http://sq.yourliterary.com/vepra.php?id=3565&lloji=Ese+argumentuese
Vepra te ngjashme
Misticizmi ne zhanr...
Lloji: Ese argumentuese
Misteri, ai element qe i jep jete letersise ne parim, eshte gjithashtu pothuajse inekzistent ne disa...
e shoh te ardhmen t...
Lloji: Ese argumentuese
E ardhmja eshte nje bote ku e shkuara eshte mbyllur ku e tashmja po qendeon dhe e ardhmja kerkon ...
boten prapa desh ta...
Lloji: Ese argumentuese
Roman I shkruar nga Servantes per te vene ne loje prirjen e kalorsise se Spanjes si dukuri shoqerore...
Nje makine e humbur
Lloji: Ese argumentuese
Ishim per piknik,dhe dolem ne malin e Dajtit per piknikun.Morem me vete ushqime nga me te ndryshmet ...
Nese ke humbur guxi...
Lloji: Ese argumentuese
Secili nga ne ka disa virtyte qe na bejne te ndryshem nga njeri-tjetri.Nje nder keto virtyte eshte e...
gjuhet e huaja
Lloji: Ese argumentuese
une mendoj se mesimi i gjuheve te huaja pervec se pasuron njohurite e njeriut eshte edhe mundesi pra...
Gjuha Shqipe
Lloji: Ese argumentuese
Gjuha eshte arti i komunikimit mes njerezve, eshte ajo nepermjet te ciles mendimi merr jete. Eshte d...
Autobiografia ime
Lloji: Ese argumentuese
Une quhen Rosilda kam lindur ne 20 shkurt dhe jam vajza e dy prinderve te mrekullueshem. Kam dy vell...
binnjakt
Lloji: Ese argumentuese
Jan dy binjak!
Veshur ne te njejten menyr
por nje dallim
tregim ne vazhdim !
por per mrekulli...
Teknologjia dhe e a...
Lloji: Ese argumentuese
Bota eshte gjithnje ne levizje,ndryshim dhe kerkim per persosje te vazhdueshme.
Njerezimi ka ndrysh...
Pabarazia
Lloji: Ese argumentuese
Kjo jete eshte shume e cuditshme,shume e pakuptueshme le te themi.
Ndonjehere tregohet shume e padr...
libri im
Lloji: Ese argumentuese
E dua librin
Libri miku me i mire.Blloku qe mban hitori nga me te bukurat ku vjen casti qe qesh po...
Shto komentin tend per vepren e mesiperme:
Mos perdorni fjalor banal! Komentet me fjalor banal do te fshihen!
