Shume njerez rrezohen gjate jetes dhe pyesin veten se perse ne njerezit jetojme. Vetem se jeta te rrezon nuk do te thote qe ti nuk do te ngrihesh perseri. Nje liber flet shume pak, thjesht tri etapa: mendoje, punoje dhe realizoje. Te jetosh eshte ndjesia me e bukur, ndonjehere ne ndihemi keq, ndihemi te lumtur,rrezohemi, ngrihemi perseri dhe prap ne jemi duke udhetuar.
Kur rrezohemi mendojme se jemi njeriu me i pafat ne bote, por a nuk eshte nje ndjesi e bukur qe ne kalojme cdo sfide dhe ne fund paguhemi per to. Luftojme me guxim, me zemer, te arrish dhe ne fund te perballesh me vdekjen. Arrin cdo gje ç’ke dashur ne jete dhe si drita ne fund te tynelit paguhesh si flim per hir te idealit. Punon fort dhe nuk ndalesh, bie perseri dhe ngjitesh per te permbushur detyren deri ne fund. Aty afer mund te jete heshtja ti shkon me gjithe guximin se mund te ket heshtje deri diten e fundit ose nga ai cast dhe pergjithmone.
Shkon me vetbesimin se do te jesh nje njeri i pavdekshem dhe ashtu ndodh.
Nuk do te jesh fitimtar, fitimtari eshte ai qe ka punuar per te fituar ,ndersa te jesh i perjetshem do te thot te jesh pergjithmone krenar ndaj asaj cke bere. Te vdesesh per te mirat qe ben ne jete do te thote te jetosh ne perjetesi.
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
