Sot, në mëngjesin e freskët me shi seç më kaploi një dëshirë e rrufeshme për të lexuar një libër që kishte ca ditë që më vështronte nga cepi i raftit, sikur kopertina e tij ngjyrë kafeje po më thoshte: Më merr budallaqe, sepse nuk e duroj dot pluhurin. Dhe thënë të drejtën mu dhimbs nga gjendja e mjerueshme në të cilën ndodhej, ndaj dhe vendosa ta marrë. Për çudi, sapo mora në dorën time, një fletë u shkëput nga libri. U ula që ta merrja nga dyshemeja dhe kuptova se ishte një fotografi, brenda së cilës ndodhej fëmijëria ime. Pashë vetën time të pafajshme aty, duke qarë për gjunjtë e përgjakur në prehrin e qetësisë, në duart e nënës sime.. Mu kujtua se çdo gërvishje në trupin tim ka shenjat e buzëve të saj, që gjithnjë ma lehtësonin dhimbjen që vështirë durohej. Pastaj fillova të qesh për marrëzitë e mia fëmijërore për të cilat asnjëherë nuk do të pendohem, pasi që për mua në atë kohë ishin vetë lumturia. Ndjeva një mall për bukën që në duar shtrëngoja kur shokët e lagjes thërrisnin me padurim emrin tim per t'iu bashkangjitur në lojën e tyre, një nostalgji për kohën kur thonim atë që e ndjenim pa frikë, pa drojë.. Pastaj mora atë fotografi dhe e vendosa në një çantë të vogël, të mbushur me gjërat më me vlerë për mua dhe vura re se një lot rrëshqiti lehtas nga syri im i majtë, ktheva shikimin nga dritarja tashmë të mbuluar me pikëza të shiut dhe thashë: Dikur ishim të pasur, sot kemi vetëm para !
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
