Te rritesh nuk eshte dicka e bukur por nje gjendje qe askush nuk i ka dhene nje pershkrim ekzakt.Eshte po ajo periudhe ne jeten tone qe as nuk e di se kush dhe ku je.Cdo gje qe na rrethon na duket si nje mbeshtjellje e zeze qe ta merr shpirtin.Ndihesh hic gje perpara dickaje kaq te madhe sa e nesermja .Ndihesh aq i vogel perballe realitetit ku jeton.
Ne rritemi cdo dite e me shume duke i pranuar apo jo gjerat qe na thyejne ne nje qind copa zemren e pafajshme.Rritemi nga zhgenjimet,largimet apo braktisjet e personave qe dje ishin familja jone.
Mesohesh edhe me zhdukjen e menjehershme,premisat e te ciles jane shume te vogla per rikthim.
Ka momente qe ti ndihesh i lodhur e i pafuqishem.S'ke aspak motivim per te ecur para dhe habitesh tek veshtron moshataret e tu qe fytyra iu shkelqen prej gezimit.
A valle u besove syve te shnderitshem per lumturine qe kane?
Mos me thuaj qe arrite ti besosh buzeqeshjes fallco pa e ditur se si eshte shpirti i tyre e sa vuan ai thelle-thelle.
Nuk besoja qe do shnderroheshe ne kaq mendjelehte e te bindeshe nga fjalet:
-"Jam shume mire".
Tipike keto te ligjerates te nje adoleshenti.
Ti ke ze por nuk ke veshe qe te degjojne.
Ti ke shpirt te mire po askend qe e pranon.
Ti ke perfeksionin e karakterit te gdhendur ne emrin tend,por te gjithe jane te verber dhe nuk e shohin dot.
Brend teje lundron guximi me i madh qe ekziston,ama ti ke frike.
Ke frike se ndoshta nje njeri do te perbuze per ate qe do te ndermarresh.
Do te veprosh por njekohesisht edhe te ruash veten tende nga cdo rrezik qe mund te te kanoset.
Gjithcka te duket e frikshme dhe e panjohur.
Ke frike qe te dalesh e ti zbulosh gjerat ashtu sikurse vetem ti do ta beje.
Ti enderron qe te hedhesh nje hap,por ke nje ankth qe mos ndoshta derrasa ku po ecen eshte e prishur dhe mbase diku atje eshte nje gozhde qe nese futet ne kemba jote do te shkaktoje dhimbje.E ne kete menyre ti nuk e hedh hapin e qendron aty e ulur.
Pret per nje dore qe do ta ndryshoje gjithckka e ne nje fare menyre do te jape sigurine qe ty te mungon.Prej saj kerkon lumturi.Kerkon qe te ndihesh njeriu me fatlum qe ekziston.Pret shume gjera,te cilat te bejne qe kur dora mos te vije te humbase shpresa.
E pas gjithe kesaj dite te lodhshme normalisht ti nevoje qe te qendrosh vetem.
Ta mendosh kete faze si dicka momentale dhe te tentosh qe te veprosh pa marre parasysh se cfare apo si do reagojne njerzit.
Vendose veten primare ne krye te gjithckaje.
Ndoshta eshte tani periudha qe ti ke nevoje per nje dore qe ta beni udhen se bashku,por ndoshta nuk eshte tani momenti i duhur qe ti ta kapesh ate dhe te mos e leshosh kurre me.
Mbase duhet te durosh qe te vije dita ideale e se bashku me te edhe dora ideale.
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
