Nxorra sytë per t'i vërtitur pas xhamit
Kur papritur veshtrimi mu rend diku
Tek nje krijese qe kuturiste zalisur
Ne harshin e duvakut blu
Një cicërimë a një shqisë ja flaku brengatën
Tutje e larg nga këtu
Përshendriti e shkenditi altruinë
Sa vuri re hijen time të fshehur këtu
Theu shishen,aromoi natyrën
e acarte,shëmbëlltyra e saj
Shkriu pa e ditur dhe e hodhi menjanë,
papritur plogështine pakëtaj
Po vallë kush na qenka kjo zallinë
klimë,klimë e stinë,stinë
Mos pandehu për dashurinë
E u katandis në mjerimë
Çu mbyta,tragjedi
un të njoh se nga cili pol vjen ti
Pse keshtu?,c'ndodhi me ty
ku mërgoi lustra ne ato dy sy
Si të ndriti ai vendim?
që u largove,shpotite,e më le
afrohu,afrohu,te ndjej e te perqafoj,
e shoh se nje peng ne shpirt e ke
Nja fllad parapranveror çlirinë ma kaploi
U kufizova e se ndjeja me veten njësoj
Stuhia vajzen ma mbuloi
Dhe atë perqafim s'arrita ta injektoj
Dikush,i mallkuar,gjithçka transformoi
E njomë,e errët magjia e tij
me tu kthjelluar mirazhi i djalit u shkrua në kujtimet e tij.
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
Shembull:
Nipi i Ismail Kadarese - http://sq.yourliterary.com/vepra/Analize+letrare/N%C3%AB+z%C3%ABm%C3%ABr+i+m%C3%ABrguar/8224
