Shprehja „Ashtu si dashuria, edhe libri nuk vdes kurrë“, edhe pse disi e vështirë në dukje për vetë faktin se në kontaktin e parë nuk mund të gjesh një lidhje konkrete ndërmjet dashurisë si koncept dhe librit të parë sipas këndvështrimit të „fenomenit“ lexim, më tërheq dhe më intrigon, sepse duke u larguar nga sipërfaqja e duke u zhytur në thellësine e analizimit te këtyre dy koncepteve, ekziston një lidhje mjaft e fuqishme, e cila mund të argumentohet përmes një krahasimi ndërmjet tyre.
Së pari, dashuria është vullneti që nxit zhvillimin tonë shpirtëror për të arritur pjekurinë ose plotësimin e vetvetes dhe të të tjerëve. Ështe ky përkufizimi që sociologët japin në lidhje me konceptin e dashurisë. Sipas tyre, të duash dikë nuk do të thote vetëm të `kesh një afeksion shpirtëror dhe fizik, një shkëmbim ndjenjash të sinqerta apo ndjeshmëri ndaj nevojave dhe problemeve të tij, por përkundrazi, botëkuptimi i dashurisë është shumë më i thellë se kaq. Dashuria është një ndjenjë sublime që sjell pasurim shpirtëror dhe procesi i të dashurit dikë sjell zhvillim. Personat që duan me të vërtetë ,krijojnë një botë shpirtërore me anë të së cilës jo vetëm që e bëjnë jetën më interesante dhe të vlefshme, por që shërben dhe për ndërtimin e këndvështrimeve të reja nëpërmjet të cilave e shohin jetën. Si pasojë, një njeri që nuk është i ndikuar nga ndjenja e dashurisë e shikon atë në mënyrë objektive dhe të kufizuar, ndërsa dikush që dashuron e sheh në mënyrë më komplekse, pa u limituar nga barrierat e arsyes dhe mendimit kritik, thjesht sepse i mungon kjo botë me sytë e së cilës kuptimi i jetës dhe i cdo cështjeje që e përbën atë, ndryshon.
Nga ana tjetër, të lexosh do të thotë të zgjerosh horizontin, të krijosh gjithashtu një botë e cila zgjerohet gjithmonë e me tepër me rritjen e numrit të ngjarjeve, personazheve, ideve, opinioneve e ndjesive që i shtohen pas cdo faqeje të librit. Njerëzit që e adhurojnë dhe praktikojnë artin e të lexuarit janë pikërisht ata që sjellin përmirësim të shoqërisë, pikërisht për faktin se posedojnë një botë brenda shpirtit dhe mendjes së tyre që shumica nuk e zoteron e që i bën ata të mendojnë e të veprojnë ndryshe nga të tjerët. Shembujt që e mbështesin këtë argument janë të pafund, pothuajse të gjithë njerëzit e rëndësishëm që kanë lënë gjurmë në histori janë persona totalisht të ndikuar nga kjo botë ideale e krijuar nëpërmjet librave.
Kështu, kjo botë shpirtërore që të bën të mendosh dhe të veprosh ndryshe nga të tjerët dhe që të bën ty totalisht unik është pikërisht hallka që lidh dashurinë me librin. Nga një këndvështrim tjetër, një person që lexon e shikon ndryshe konceptin e dashurisë dhe një person që dashuron e vlereson dhe e kupton sic duhet artin e leximit. Asnjëra nuk mund të bëjë pa tjetrën dhe të dyja zhvillojnë njëra-tjetrën.
Pra, dashuria dhe bota shpirtërore që krijon ajo ka sjellë lindjen dhe ekzistencën e librit dhe prania e këtij të fundit e mban gjallë duke e ushqyer këtë ndjenjë tek lexuesit dhe duke përcjellë tek ta një pjesë të botës shpirtërore të autorit. Ështe një cikël i vazhdueshëm ky, i cili funksionon vetëm nëse të dyja elementet e lartpermendura janë në harmoni me njëra-tjetrën. Për sa kohë të ekzistojë dashuria, do të ekzistojë dhe forma e trasmetimit të botëkuptimit të saj, libri.
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
