Njerëzit,ashtu si të gjitha gjallesat e tjera,lindin të lira,pa kufizime morale ose ekonomike.Ajo është në formën më të përkryer dhe rrezaton jetë.Ama liria humbet për disa arsye. Në situatën ku individi bëhet pjesë integrale e sistemit me bazë të tij,obligimin,mungesën e lirisë.E cila zbatohet në forma nga më të ndryshme.
Ama njeriu,e gjen veten të obliguar ndaj familjes,me vetë dëshirën e tij.Sepse familja është ajo që i dhuron atij dashuri të paskajshme e pa kushte.Dhe i jep kuptimin jetës.Është e vetmja që i përafrohet hyjnores dhe energjisë së universit.Sepse mjedisi hyjnor dhe energja e universit mbështeten nga dashuria dhe mungesa e egoizmit.Prandaj,njeriu në rastet kur i cënohet familja,është i gatshëm të bëjë çdo gjë.Kjo gjë është e dallueshme te sakrificat e panumërta,madje edhe absurde që prindërit tanë bëjnë për fëmijët e tyre.
Duke u ndalur te vetja,pak më shumë se të tjerët,doja të shtoja se ende nuk jam bërë prind.Që do thotë se e kam të vështirë të flas mirë për sakrificat që një prind bën për fëmijën e tij.Ngaqë ende nuk e kam provuar.Ama mund të flas si vëlla.Sakrifica për mua është e pranueshme si një rrugë për të mbrojtur atë që dua,veten në aspektin shpirtërtor dhe për të mbrojtur jetën e brendshme.Të dyja janë komponentë për lidhjen e njeriut me hyjnoren dhe energjinë e universit.Sakrificat që do bëja unë për vëllezërit e mi, janë të shumta,pse jo dhe sakrifikimi i jetës fizike.
Ekziston një ndjenjë empatie,e cila më shtyn drejt sakrifikimit të vetes për vëllezërit.Ajo është kultivuar çdo ditë,në çdo moment.Ndjen se familja bëhen një pjesë e pandashme e vetes tënde.Ata me dashurinë e tyre,të japin gjithashtu dhe forcë e shpresë.Janë tuneli që ndriçojnë në tunelin e errët të frikës,vdekjes shpirtërore dhe absurdit.Kështu ne lipsemi të bëjmë sakrifica që të mbajmë këtë dritë të mrekullueshme ndezur.
Sakrifica,sado e hidhur të jetë,e sado e rëndë të peshojë në shpatullat tona,ajo do jetë e pranishme në formimin e karakterit të njeriut.Si rrugë për të ruajtur të pastrën,të bukurën,në këtë univers.Një jetë pa sakrifica dhe sprova nuk mund të përkufizohet si jetë.Por thjesht është një interval monoton dhe i pakuptimtë kohor
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
Shembull:
Kevin Çika - http://sq.yourliterary.com/vepra/Ese+shpjeguese/Sakrifica/7644
Vepra te ngjashme
pse jemi ndryshe
Lloji: Ese shpjeguese
po te pyesesh nje njeri te varfer per ca ke me shum nevoj ai do te pergjigjet kam nevoj per ushqim
...
I lost my dream for...
Lloji: Ese shpjeguese
Çfarë të bëjmë kur gjendemi në mes të një mjegulle, një mjegull që shoqërohet me erëra t...
grua e gurezuar mes...
Lloji: Ese shpjeguese
Nje pamje permes se ciles tregohet nje grua e gurezuar mes hirit dhe llaves se vullkanit Vezuv trego...
Fjala
Lloji: Ese shpjeguese
Fjala ka shume rendesi ne jeten tone te përditshme.Ne e perdorim ate gjatë gjithë kohës,,ne cdo ...
Parapelqej miresin...
Lloji: Ese shpjeguese
Sikur njeriu te dinte se qfare eshte miresia nuk do te ekzistonte dhuna, nese njeri kerkone ndjese d...
Jeta
Lloji: Ese shpjeguese
Ndonjehere gjithcka ndryshon,apo thjeshte na perseriten gjerat apo ndjejm me shume sec duheshte aty ...
Thjesht Jeta
Lloji: Ese shpjeguese
Thjesht Jeta
Jeta mund te jet e shemtuar mund te behet e bukur.
Jeta mund te jet zjarr por mu...
Para Pasqyrës së ...
Lloji: Ese shpjeguese
Kur jemi para pasqyres shohim shembellimin tone , por nese ndoghemi para pasqyres se deshirave do te...
Dhimbje
Lloji: Ese shpjeguese
Ehte ajo qe vjen papritur si ne stuhi e furishme qe te perplas e te hedh diku tutje.Nje stuhi e pape...
E vërteta
Lloji: Ese shpjeguese
Në pritje të së vërtetës
E vërteta është një shpresë e humbur, është një drite e vog...
