Në letërsi,filozofi,dhe art jepen një sërë
përkufizimesh mbi vetminë.Në shumicën e rasteve ajo shikohet si një gjendje depresive ose si një agoni sociale,të cilat disa njerëz për rrethana të ndryshme e kalojnë.Disa të tjerë i japin ngjyrime optimiste vetmisë.E shohin si një gjendje rifreskimi ose largimi nga toksicizmi kolektiv i shoqërisë.Shikohet si një moment ku qenia njerëzore ndihet vetvetja.Dhe flet me veten lirisht,ashtu siç duhet të flasë.Duke e ditur këtë gjë,shkrimtarët ekzistencialistë,vendosën që një pjesë të jetës së tyre ta kalonin në vetmi.
Në pamje të parë,duket diçka utopike se si shkrimtarët ekzistencialistë arritën që të bënin vepra ikonike.Kur ndërkohë ata ishin të distancuar nga zhurmat,dalldisjet,fjalët dhe bëmat e njerëzve.Megjithatë,e ka një shpjegim.Në filozofinë budiste thuhet se Buda qëndroi larg njerëzve dhe u ngujua në pyll.Gjersa ai të ishte i aftë të nxirrte kuptimin e jetës.Këtu bëhet ajo lidhja logjike e kuptimplotë e vetmisë dhe misionit të ekzistencialistëve,që është gjetja e kuptimit të jetës.
Edhe pse ishte ateist,një përkufizim të ngjashëm jepte dhe Fridrih Niçe.Në veprën e tij “Kështu thoshte Zarathustra” tregon për mbinjeriun.I cili krijon pikëpamje dhe botëkuptimin e tij ideal dhe të ndryshëm nga të tjerët.E si mund të arrihej kjo ? Duke qëndruar në vetmi.
Të qëndruarit vetëm nuk është diçka e zymtë.Shkrimtarët ekzistencialë e vërtetojnë këtë.Ne do kishim humbur një gur të çmuar të letërsisë botërore,nëse ata do ndiqnin turmën.Nuk do arrinin të flisnin me veten.Do ishin të vetëm mes njerëzve të tjerë.Gjë që është paradoksale.
Ata nuk ishin dakord me përkufizimet që shoqëria i jepte jetës me mburrje.Kjo mosdakordësi i çoi në vetmi gjersa të arrinin të zbulonin çfarë kuptimi kishte jeta në tërësi.Dhe me kalimim e viteve është provuar nga veprat që kanë lënë pas,se sa e rëndësishme është të komunikosh njëherë me veten,larg çdo shpëqëndrimi patetik dhe absurd të botës jashtë.
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
Shembull:
Kevin Çika - http://sq.yourliterary.com/vepra/Ese+shpjeguese/Vetmia+te+shkrimtar%C3%ABt+ekzistencial%C3%AB/7812
Vepra te ngjashme
liria ime fillon at...
Lloji: Ese shpjeguese
Ne ditet e sotme qenia njerezore dhe e drejta e tyre nuk respektohet nga te gjithe . E drejta ime fi...
e ardhmja jone
Lloji: Ese shpjeguese
JO veq une, por te gjith enderojne,endrrat s kane mbarim ,edhe kur te arrim lart prape endrrat na sh...
I'm Coming Home (P....
Lloji: Ese shpjeguese
I’M COMING HOME - P. Diddy
Shume pak njerez e kuptojne se c’do te thote te largohesh nga s...
Njeriu ne jete ka n...
Lloji: Ese shpjeguese
Dashuria eshte ndjenja me e bukur dhe me fisnike qe buron ne shpirtin e paster te nje individi. Une ...
Shoqeria...!
Lloji: Ese shpjeguese
NË SHOQËRINË e sotme shumë njerëz ndihen të vetmuar. Vetmia mund të prekë njerëz të të gj...
Njeriu ne jete ka n...
Lloji: Ese shpjeguese
Jeta eshte shume e komplikuar, por nje pjese mjaft e rendesishme e saj eshte dashuria. Njeriu ne jet...
te jetosh ne paqe
Lloji: Ese shpjeguese
Te jetosh ne paqe
Paqa eshte si je rreze drite e cila sa me shume perhapet ne bote aq me shume ...
I lost my dream for...
Lloji: Ese shpjeguese
Çfarë të bëjmë kur gjendemi në mes të një mjegulle, një mjegull që shoqërohet me erëra t...
E kaluara ne kujtes...
Lloji: Ese shpjeguese
Filloj te futem ne kujtime e te mendoj te kaluerën .çastet e mira e ato te keqija ,ato per mua kur...
Ese per lirine
Lloji: Ese shpjeguese
Shumica e njerezve nuk e duan vertet lirine,sepse liria kerkon pergjegjesi dhe shumica e njerezve k...
Jul Cezari
Lloji: Ese shpjeguese
Ne opinion tim nje lider I madh eshte I perbere nga tre karakteristika; ka nje aftesi per te treguar...
Mami une te dua.
Lloji: Ese shpjeguese
A me do mua?
Cfare pyetje eshte kjo mami?A jam kaq e pafytyre saqe mos ta dua personin qe me solli ...
Shto komentin tend per vepren e mesiperme:
Mos perdorni fjalor banal! Komentet me fjalor banal do te fshihen!
