Sot eshte data 28 nentor 1912,eshte nje dite e shenuar per te gjithe shqiptaret anembane,qe e kemi pritur vite e vite me radhe ,dhe dita e shumepritur erdhi por jo sicdo dite tjeter.Kur u zgjova ne mengjes me dukej sikur edhe dielli po bente drite me teper ,me rrezellitese,me e bukur dhe plot jete.I gjithe qyteti po gumuzhine ,degjohen nga larg zerat e femijeve te gezuare tek luajne ,ose pershperimat e nenave te lagjes qe bejne thashethemet e mengjesit.Dal nga shtepia dhe eci rruges me kalldrem,shoh fytyra te qeshura qe gjithe jeten time I kisha pare te ngrysura,ju dallohej gezimi qe kishin vetem duke I pare. Oh…… kjo eshte dera e shtepise se Marigose ,po kaloje te shoh se ku ka arritur me flamurin ,ka dy dite qe rri edhe naten zgjuar,e ka qepur njehere pastaj e ka prishur sepse nuk I pelqente ,flamurin ajo e do te persosur,ashtu si eshte edhe kjo dite.Trokas ne dere dhe ma hap Marigoja e cila dukej aq e lumtur sa edhe syte po I shkelqenin.Me tregoi flamurin dhe I ka dale shume I bukur sa nuk mund te pershkruhet me fjale.E lashe Marigone te pergatitej dhe u largova.Kur po ecje, gjithmone anash ne rruge qendronte nje lypes qe me vinte keq sa here qe e shikoja,qendronte aty me koken ulur ne heshtje, por ama sot nuk qenka,ndoshta edhe ai eshte bere gati per festen e pavarsise ,nuk I qendrohej aty vetem tek te gjithe festojne se bashku ,edhe ai njehere te vetme duhet te jete I lumtur. Jam afer sheshit dhe po shoh qe paskane ardhur shume njerez qe tani ,ndersa ballkonin e kane rregulluar qe dje.Mendohet se pas pak do te vije Ismail Qemaili,Isa Boletini dhe shume e shume atdhetare te tjere te ardhur nga e gjithe Shqiperia .Teksa une po mendoje keto, njerezit po therrasin: - Erdhi,erdhi… Te gjithe rrethuan karrocen,keshtu shkova edhe une pas tyre, dhe shikoj qe nga karroca doli Ismail Qemaili mjaft I lumtur ,sigurisht ai ka nje pune shume te madhe qe kerkon zgjuaresi dhe trimeri nga ajo sot varet fati I gjithe vend.Mes turmes u fut Marigoja me flamurin ne dore dhe ja dorezoi Ismail Qemailit, ai bashke me atdhetaret e moren dhe u ngjiten ne ballkon.Tani po mban fjalimin ku po thote se Shqiperia eshte me ne fund e pavarur ,nje komb, nje popull,nje gjuhe , nje flamure dhe mbi te gjitha nje gjak. ..Oh….keto fjale dua te m’i perseritni me mijra e mijra here,dhe akoma nuk do ti besoja ,do me dukej nje enderr mjaft e enderruare.Eshte hera e pare ne jeten time qe jam kaq e lumtur ,por jo vetem une por e gjithe Shqiperia anembane.Endrra shume vjecare u be me ne fund realitet. Gjyshit qenkane duke I rene lote por po I fshine shpejt qe te mos e shohim qe po qane ,por I lejohen se jane lote gezim.Me ne fund Ismail Qemaili e vendosi flamurin I cili valvitej I lire dhe dukej sikur edhe ai po feston me ne.Nuk mund ta pershkruaje se cfare po ndjeje ne keto moment por ndihem krenare qe kam lindur ne nje vend si Shqiperia,ku edhe balta per ne eshte mjalte!
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
