A mund ta ndryshoj une boten,hapsiren dhe njerezit me te cilet jetoj dhe nderveproj cdo moment te jetes sime?A mund t’i zgjidh une problemet dhe konfliktet me te cilat perballem cdo dite? E nese mundem, si duhet te veproj? Mos valle duhet te rebelohem,te bej protesta apo te organizoj marshime? Mos valle duhet te jem hyjneshe, shenjtore a cdo gje tjeter e mbinatyrshe?Apo, mos ndoshta nuk duhet te bej asgje tjeter pervecse te rri e strukur mes gjithe problemeve qe me rrethojne? Padyshim as njera e as tjetra! Per mua pergjigjja e gjithe ketyre pyetjeve mjaft ”te medha”eshte shume e qarte dhe per ironi shume “e vogel”. Mjaftojne gjerat e vogla e kontributet modeste,keto te bera me gjithe zemer,per te ndryshuar boten.
Nje njeri jo gjithmone lind per te qene nje njeri i madh,i pushtetshem,me influence dhe per te bere gjera madheshtore dhe me ndikim te gjere ne shoqeri.Nese do te bazoheshim te psikologjia humaniste do te kuptonim se vete thelbi i njeriut eshte deshira per tu bere nje njeri i mire dhe si i tille nje njeri nuk ka nevoje qe te beje domosdoshmerisht akte madheshtore te cilat shpesh here, me vetedije te plote apo me nenvetedije ,behen vetem e vetem per te kenaqur egon dhe ambicjen personale.Sa me shume qe njerezit i afrohen miresise duke bere gjera sado te vogla ,por me zemer dhe plot dashuri, aq me shume lumturi dhe dashamiresi i falim njeri-tjetrit dhe si rrjedhoje e bejme boten qe na rrethon nje vend me te paqte.
Per mua, thelbi i miresise dhe i te berit gjeste sado te vogla plot dashuri eshte dhembshuria. Shpesh here dhembshuria barazohet me meshiren kur ne te vertete jane shume te ndryshme. Meshira ne vetvete eshte perbuzje dhe tallje,ndersa dhembshuria eshte te ndjesh dhe te kuptosh dhimbjen apo deshperimin e dikujt tjeter. Se bashku me dhembshurine vjen humanizmi e me tej deshira per te ndihmuar te tjeret dhe duke ndihmuar njeri-tjetrin ne menyre te pashmangshme vjen ndryshimi.
Nese ne cdo veprim qe ne do te benim do te kishte dashuri te palimituar atehere bota do te ishte ndryshe.Dashuria,jo vetem dashuria romantike,por dashuria ne kuptimin e saj me te gjere eshte ndjenja me e bukur dhe me e fuqishme qe eksizton,jo vetem e pohuar nga une,por e pohuar qe prej lindjes se shkrimit e deri me sot ne shkrimet,librat,romanet etj te shkrimtareve,mendimtareve dhe filozofeve me te medhenj.Dashuria eshte eliksiri i jetes.Eshte ndjenja qe krijoi boten dhe eshte po kjo ndjenje qe ka forcen te ndryshoje ate.
Nga ana tjeter e medaljes ka shume njerez qe mendojne se te besh gjera te vogla me zemer dhe te ndryshosh boten eshte thjesht nje utopi e stisur nga mendja e atyre njerezve te cilet duan t’i largohen realitetit te ashper ne te cilin jetojme.
Shume individe besojne se ne kete bote kapitaliste ku jetojme jane qellimet e medha dhe veprat e medha ato te cilat sjellin ndryshimet e medha ne shoqeri. Nuk mund te te kenaqen nevojat e nje personi ne nevoje vetem duke e ngushelluar apo duke plotesuar nevojat e tij ditore a javore vetem per nje periudhe te caktuar kohe.Megjithate,une mendoj dhe besoj se asgje nuk vlen me shume se ato veprat e vogla te bera me dashuri,sepse natyra njerezore ,thelle brenda saj, eshte e prirur te vleresoje me se tepermi vleren shpirterore, dhe ndjesine qe merr prej atyre veprave te vogla se sa vepren konkrete dhe madhesine e saj.
Ne perfundim une mendoj se bota ne te cilen jetojme eshte si nje fabrike gjigante ku punojne miliarda njerez ne pozicione te ndryshme hierarkike. Nese te gjithe japim kontributin tone sado modest qofte dhe nese te gjithe e bejme punen tone mire dhe me shume dashuri,atehere fbrika funksionon ne menyre perfekte dhe te gjiteh jemi te lumtur.Prandaj, nesegjerat behen me zemer dhe dashuri,nuk ka rendesi te vogla a te medhaja ,realisht mund te ndryshojne rrenjesisht boten.
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
