Njerëzimi që prej fillimit te kohërave ka krijuar ato që kanë sjelle fatkeqësite e tij më të mëdha. Janë bërë te flaktë pas asaj që kanë krijuar, pa menduar se si do te perfundonte. Jemi po aq te ndryshëm sa dhe te ngjashëm. E kemi sulmuar historikisht njeri-tjetrin, e kemi vënë ndërmjet pengesave të cilat kanë lënë shenjat e tyre deri në ditët e sotme dhe vazhdojnë t’i lejnë. Ajo që është më e sigurt është se kjo situatë nuk ka kthim pas.
Disa prej jush mund te mendojnë se ku qëndron lidhja e kësaj me titullin e artikullit, ndërkohë qe pjesa tjetër mund ta ketë parashikuar se e gjithë kjo tragjedi quhet politikë. Ne njerëzit, të aftë për të kthyer të keqen në të mirë, e te mirën në të keqe, e kemi çuar situatën deri aty ku humbën miliona jete. Por një nga paradokset e jetës eshte pyetja „A e kemi krijuar ne politikën të keqe, apo na ka kthyer ne ajo te këqinj?“. Politika eshte çelësi i derës së pushtetit dhe pushteti është gjithcka për të cilën luftojmë. Pra ne thjesht kemi krijuar një „qenie të gjallë“ te cilës i kemi dhënë shansin të na manipulojë.
Sistemet politike, idealet, pozicionet...jane thjesht elemente perçarëse e degraduese. Diçka që një pjese nuk arrijnë të konceptojnë është se nuk jemi ne ata qe dalim kundër sistemeve politike, por jane keto sisteme qe dalin kundër nesh, sepse jane programuar për ta bërë. Por kush është prindi i këtyre sistemeve? Jemi ne vete. Pra eshte e qarte se jemi ne vete qe sulmojme veten tonë duke menduar se po bejmë të kundërtën.
Te djathtët i dalin kundër shtresave te ulta te popullsisë, te majtet i dalin kunder atyre të lartave, nacionalistët sulmojnë etnitë e tjera, konservatorët e liberalët sulmojnë bëmat e njeri-tjetrit. Pushteti qe ata mbajnë është përhere i përkohshëm. Arsyeja është sepse pushteti është i pamundur te mbahet kur programi i tij nuk është bashkimi, por përçarja. E ku përfundon e gjithë kjo? Askund, madje nuk përfundon kurrë. Rrota e historisë do të kthehet nga e para dhe njerëzimi është i destinuar te vuajë për diçka që i dha jetë vetë.
Çdo lider i një sistemi me një ideologji të caktuar politike, e ka trajtuar e paraqitur sistemin e tij si utopik. Te njejten gjë bëjne dhe liderët e demokracise moderne. Por nuk do të kete kurre një sistem ideal, sepse jemi njerez, jo robotë. Sa per demokracinë, eshte thjesht nje diktaturë mëse e zbutur, e cila i ka dhëne votën popullit, në menyrë që ta bëjë këtë të fundit të mendojë se ka diçka në dorë e të bjerë në qetësi duke siguruar inekzistencen e revolucioneve. Megjithatë skenaret qe luhen prapa skenave ndërkombëtare janë nje hipokrizi më vete. Gjithë sistemet kanë sulmuar njeri-tjetrin. Komunistët sulmonin demokratët, i quanin revizionistë. Kapitalizmi ishte i egër sipas tyre, ku peshku i madh hante te voglin. Demokratët kanë bërë të njejten manovër me komunistët. Herët a vonë një tjeter sistem do te krijohet ku do te hedhë poshtë demokracinë duke cilësuar veten më të denjë. Kjo ndodh e do të vazhdojë të ndodhë. Jemi të përfshirë në një monotoni të përjetshme pa kthim. Fatkeqësia më e madhe është se vertet që kjo është situata e vetme ku njerëzimi e ka të pamundur ta parandalojë.
Pra ajo që na ngelet te bëjmë, është thjesht të zgjedhim për ti perkitur një sistemi e një ideali që i pershtatemi më së miri. S’na ngelet gjë tjetër veçse të përfshihemi në këtë monotoni të tmerrshme, e ta jetojmë sa më mirë të mundemi. Por njerëzimi duhet të ketë diçka te qartë, që politika është rrenuesja e gjithckaje.
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
Shembull:
Kris Hasa - http://sq.yourliterary.com/vepra/Ese+argumentuese/Koncept+personal+p%C3%ABr+bot%C3%ABn+e+politik%C3%ABs/2056
Vepra te ngjashme
Motrat e mia keni q...
Lloji: Ese argumentuese
Qdo here e kam menduar si eshte ndjenja e te qenit moter.Kete e morra po tani i kam tre motra te cil...
Vetmia
Lloji: Ese argumentuese
Bashkangjitur me rri gjithe diten pas,pa pas ndarje nga un asnjehere e mjera vetmia.Si qyqmane rri q...
Kthimi i Perjetshem
Lloji: Ese argumentuese
Nje fund, ne vije te drejte, ku ndodhin vdekje te panumerta dhe lindje te
panumerta te cilat ndr...
Fjala shemb muret
Lloji: Ese argumentuese
Kur lexoj kete titull me vjen ndermend shume mendime te urta : fjala vret me shume se plumbi ,Fjal...
adoleshenca
Lloji: Ese argumentuese
adoleshenca eshte nje periudhe ku cdokush po te kishte mundesine do te deshironte te kthehej.adolesh...
libri dhe lufta
Lloji: Ese argumentuese
Libri eshte porta ku hapen horizontet e jetes.ai eshte udhetimi i jone neper bote nga dhoma e leximi...
''Gjuha jone''
Lloji: Ese argumentuese
Gjithmone dhe kudo qofshim, te mesuarit na ndjek gjate gjithe jetes. Te mesuarit e gjuheve te huaja ...
ku po shkojme me ka...
Lloji: Ese argumentuese
ku po shkojme me kaq ligesi
Eh si eshte jeta plot me te papritura .... Rrethohemi nga e mira,e keqj...
ceshte e bukura
Lloji: Ese argumentuese
ceshte e bukura
Per shume njerez jeta reale eshte dicka monotone, e perseritshme, e merzitshme.. aj...
Nje mik i vertete n...
Lloji: Ese argumentuese
Secili prej nesh ka shokë e shoqe. Marrëdhënia jonë me çdonjërin prej tyre është e ndryshme....
shkolla vend i shen...
Lloji: Ese argumentuese
shkollimi eshte nder qellimet me te rendesishme ne jeten e qdo njeriu.
Per mua eshte pjesa me e mir...
Bota e Ideve
Lloji: Ese argumentuese
Nuk sherbente per te qene nje vajze e vogel. Ne vend qe te luante ne rrugen prane shtepise; lexont...
Shto komentin tend per vepren e mesiperme:
Mos perdorni fjalor banal! Komentet me fjalor banal do te fshihen!
