Shpirti eshte dicka hyjnor,te cilin vec Zoti di ta kontrolloje,ta shtyje drejt dashurise,ta largoje nga urrejtja e ta beje te ndjeje edhe kontrastet e lumturise.Por,befas kur njeriu ndjen se realiteti eshte ndryshe.Njeriu ka lindur me pranga e do te vdese si i tille,por keto pranga nuk e pengojne ate te deshiroje lirine e te lufoje per te.Lind me pranga sepse sapo hap syte rrotull teje ka njerez qe te mbikqyrin,vdes me pranga sepse edhe ne varr te percjell mbikqyrja e njerzve por nuk jane keto prangat qe burgosin me thelle shpirtin njerzor.Vete njeriu i ka vene prangat vetes e i ka mohuar lirine,por kjo gje mund te ndryshoje sepse gjithcka ne kete bote ndryshon,asgje e sotme nuk eshte neser,gjithmone duhet te kuptojme nga gabimet e te mundohemi ti ndreqim ato,keshtu nese ne i kemi mohuar vetes lirine ne duhet ta rimarrim ate,sepse pa liri shpirti njerezor nuk ka vend strehimi.Se,te tille te ben jeta,robin e saj,qe nga lindja deri ne vdekje.Por ne s'jemi askush per te vendosur limitet e vdekjes,ne jemi njerez per te perballuar sfidat e jetes.
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
