Shpirti na kerkon qe te mbesim perhere femije , te vrapojme mes botes pa probleme , por a eshte e mundur kjo t zgjasi ne perjetesi?Jeta na zgjat krahet duke na perqafuar ne nje horizont te pafundem dijesh , mashtrimesh , te qeshura e te qara . Na mbyll ne dhomen ku muret jane armiket tona per te mos lejuar te perhapim lumturine e [erjetshme dhe duke larguar femijerine e ngrohte .
Ne mendjen dhe zemren tone shohim nje drite ku na kerkon te perqafojme duke u futur keshtu ne vijmesine e jetes.Per disa , e ardhmja u duket vetem frike , pune , dhe rutine , por permua eshte ndryshe . Per mua jeta ne vazhdimesi me duket e mistershme , aventuriere , plot me lot, merzitje , mashtrime , por edhe ylberi del gjithmone pas nje shiu .
Ajo qe une kam dashur te bej githmone eshte te jem nje psikologe . Mendoj se semundja me e madhe e njeriut eshte problmi mendor dhe psikik.Te tere kane nevoje te shprehin mllefin , merzitjet , emocionet dhe pse jo te mos jem une nje prej mbeshtetesve me te mire te tyre??
Secili nga ne e ka nje enderr , ka nje problem , nje jete , dhe do te ishte me mire qe jeta ne vazhdimesi te merrej si nje dit me diell dhe jo si nje tornado jetemarrese...
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
