Ecen koha , vrapon e se ndal kurre hapin, e si ndal as kujtimet.
Na sjell ne rrugetimin e gjate me te kujtime te bukura Por dhe jo shume të bukura. Na perball me sfida dhe me lufta ne te cilat shpesh here triumfon e drejta dhe shpesh here ne i falim vete. Por jeta na perball dhe me moshen qe cdo cast e kthen ne nje kujtim e e kthen kujtimin ne nje fotografi.
Po kur ulesh ne divan nen pushtimin e merzise dhe lodhjes duke menduar e zhytesh papritur e pakuptuar aq thelle në nje bote krejtesisht tjeter. Futesh e harrohesh në nje bote naive te pafajshme ne nje bote pa strese nje bote e drejte pa mashtrime, pa goditje pas shpine, pa inate xhelozira dhe intriga. Gjendesh I hutuar perball nje muri ku je me sy mbyllur dhe po numeron derisa 1,2,3,4,5,6,7 vitet me te pastra e te Bardha te jetes tende vijne si film kujtimesh e percjellin emocione qofte melankolike ose jo . Eeee sa shume gjera kujtoj e m’ka marr malli vertete kur luaja aq shume dhe beja xhiro ne lagje derisa kembet te me beheshin te zeza nga papastertia, kur lija oret e mesimit me shoket dhe shoqet e verdalliseshim rrugeve , Po kur hipja me shoqet e shoket ngjitesha ne peme dhe shifnim ndeshje futbolli te femijeve te tjere nga aty lart , ose kur kepusnim Kumblla dhe i shperndanim ato tek kushdo qe kalonte perpara nesh. Sepse nje gje atehere ishte e palevizeshme qe në nuk kishim vertete mundesi per te blere Por ne kishim zemren me te pasur ne bote e cila falte. Ajo zemer aq e vogel qe pulsonte gjithe dashuri falte cdo gabim falte dhe kafshaten e fundit e ndante dhe gjithmone e falte dashurine me te madhe se kujtimet tona feminore. E sa ka per tu thene ! Cdo detaj i vogel me kthen pas ne tjeter bote ku jam fshehur pas nje muri ose Po vrapoj pas nje topi ndersa tashme vrapoj pas pergjegjesive . Atehere isha nje shkendije shume e vogel mbi gjurme te se vertetes e nje shkendije e vogel e cila jetonte me dashuri. Ashtu u rritem ashtu brumi u gatuam dhe une ashtu u gatova me miresjellje të sillem , te fal pafund dashuri sepse zemra e madhe pranon dhe dike qe e ka zemren e vogel. Sepse cdo e mire te kthehet pas. Une u gatova me nje shpirt rebel I cili si pranonte padrejtesite Por dhe me nje shpirt te qete e teper sentimental qe nuk ishte i gatshem e nuk e kishte marre guximin kurre te lendonte te shkelte mbi dhimbje apo te linte ne balte e te braktiste dike. Ne shpirtrat tane nuk mungoje kurre dashuria per jeten dhe motivi per cdo dite.
Por kur del nga ajo bote e bukur dhe e sinqerte në te cilen te futi nje cast ajo fotografi e mbeshtetur ne Mur kupton se sa e eger behet kjo jete cdo vite qe shkon. Eeehhh ja ora udhetojne ato vite qe kane ikur dhe ne mbajme me vete cdo histori. Por kohet do harrohen dhe mbase nuk do jemi me ne te njejtin vend , por dicka nuk do harrohet e nuk do vdes kurre eshte e sigurte se kujtimet do na mbajne afer e do te na mbajne gjalle gjithmone!!
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
Shembull:
Bora - http://sq.yourliterary.com/vepra/Ese+pershkruese/Kujtimet+feminore+/6902
Vepra te ngjashme
"Deshperimi"
Lloji: Ese pershkruese
Ndodh nje cast kur ndihesh i mbyllur ne vetvete e i pashprese..Ne nje cep dhome te erret, te blindos...
Femija,nje qenie e ...
Lloji: Ese pershkruese
Femija,qenia me e pafajshme ne bote,e cila na fal dashurine dhe lumturine me te madhe.Dhe me te vert...
Ndjenja e dashurise...
Lloji: Ese pershkruese
Dashuria, si ndjenjë themelore e qenies njerëzore, ka qenë burim frymëzimi për shkrimtarët dhe...
shoku im
Lloji: Ese pershkruese
Shoku im i ngushte quhet Andri.Ai ka sy bojeqielli dhe floke te verdhe,eshte i gjate dhe pak i shend...
Ate nate..
Lloji: Ese pershkruese
Ate nate yjet s diten te shkelqenin...Ate nate universi foli me nje gjuhe te panjohur.Ate nate hena ...
Jeta
Lloji: Ese pershkruese
Jeta nuk eshte e leht per tu jetuar po ti besoj qe ke disa qellime per te ardhmen tende, mbaj fort q...
Vëllau im
Lloji: Ese pershkruese
-Vëllau gjëja,qenia më e mirë që mund të ketë dikush.Vëllau,njeriu që më bën të ekzistoj...
Libri
Lloji: Ese pershkruese
Libri eshte nje perle per te cilen nuk ke nevoje te shkosh ne fund te oqeanit per ta gjetur.Libri es...
Ese pranvera
Lloji: Ese pershkruese
Si qdo femij , edhe un e pelqej po te njejten stin pra pranveren.Sepse ne pranver lulet fillojn te q...
Pa titull
Lloji: Ese pershkruese
Pa titull
Nisi që ktu, në këtë pjesë të vogël e të paduk...
Ne Amsterdam
Lloji: Ese pershkruese
Zilja e alarmit ra. U zgjova me pertese dhe e fika. Pas disa sekondash hapa syte dhe sapo pashe vali...
Vjeshta Ne Fshatin ...
Lloji: Ese pershkruese
Dielli doli ne horizont me rrezet e tij te arta, duke ngrohur tere siperfaqen e tokes,duke ngrohur t...
Shto komentin tend per vepren e mesiperme:
Mos perdorni fjalor banal! Komentet me fjalor banal do te fshihen!
