Nênê , kjo fjalë e bukur e gdhendur thellê në zemrën time. Kur kujtoj dashurinê e nënës jeta merr tjetêr kuptim , përkëdheljet e saj tê ëmbla , fjala e ngrohtê rrjedh si lum nê venat e mia dhe atëherê zemra bëhet më e ndjeshme dhe flet me gjuhën e shpirtit.
Ajo ështê oksigjen i jetês sime që vuan çdo sekondê e minutê humbjene saj dhe unë si e pêrhumbur né vetminê time sjell ndêrmend çdo kujtim qê lidh pérjetêsisht jetën time me qënien e saj.
Oqeani i lotêve mbush sytê e mi nga dhimbja e madhe dhe mê duket sikur do ta shoh përsëri te dera dhe unê si e marrê tê vrapoj drejt saj , ta pêrqafoj dhe t'i them : Sa shumê mê mungon !
Ta mbaj pranê vetes , tê ndiej zemrên që mê rreh dhe t'i them sa shumê e dua dhe sa shumê vuaj nga mungesa e saj e gjatê , mungesê qê do tê zgjasê përjetêsisht dhe qê pas mê la mallin dhe kujtimet e njê dhimbjeje tê madhe .
Nênê sa fjalë e artë , e mbushur me dritê rrezatuese , e mbushur me jetê dhe dashuri qê s'shuhet kurrê , edhe dielli fshihet nga drita jote , nga ngrohtêsia jote dhe dhe bêhet i ftohté akull , sepse ai s'e mund dot rrezatimin e njê drite qê i dha jetê jetês dhe dashuri njerêzore.
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
