Ese
“Sikur të kisha edhe unë një jetë…”
Një jetë më ndryshe, me më shumë liri, paqe, argëtim, lumturi dhe dashuri. Vetëm kaq dua në këtë botë. Unë marr frymë, por nuk jetoj, s’jam në këtë botë, askujt nuk i interesoj. Jeta më është mohuar dhe duket se kam ardhur në jetë vetëm për të qenë një mundësi më shumë për gjakësin tonë. Fati im është i paracaktuar nga një gabim i praardhësve të mi para afro 100 viteve dhe unë jam dënuar të paguaj këtë gabim.
Pse vallë është kaq e padrejtë kjo botë? Pse duhet të rri ngujuar kur te gjithë bashkëmoshatarët e mi marrin frymë lirisht jashtë? Nejse, duftin tim nuk mund t’ia shfryj dot askujt, nuk bëj fajtor askënd, madje as gjakësin se dhe ne kemi qenë në pozitën ku është ai tani. Thjesht duhet që të gjithë fëmijët të jenë të lirë, të mos përzihen në çështje të tilla, të jetojnë. Ata janë të pafajshëm dhe s’e meritojnë një jetë të tillë.
Do të doja vtëm një jetë pa gjakmarrje, ku të isha e lire dhe të jetoja pa frikë. Nuk dua që mbrëmjeve kur të bie për të fjetur të kem frikë se mos dëgjoj zhurmën e hapave të dikujt apo ndonjë të shtënë arme. Fakti që ajrin e freskët të barit mund ta ndiej vetëm prej flladit të erës është i tepërt për mua. Nga një dritare shumë e vogël përpiqem të shoh hapësira të pafundme edhe pse e di se është e pamundur. Dëshirat e mia janë ato të gjithë fëmijëve të tjerë: të studio, të luaj, të buzëqesh e të argëtohem. Në fund të fundit çdokush ka të drejtë të jetë i lumtur. Megjithatë këta hekura dhe këto mure të ngushta s’mund ta kufizojnë shpirtin, imagjinatën dhe dëshirat e mia, por dhe të gjithë fëmijëve të tjerë. Çdo herë që shoh yjet në qiell mendoj vetëm të kisha një jetë tjetër.E pra, kjo është jeta ime, ëndërroj të pamundurën dhe jetoj duke pritur për të. Thonë që jeta është e bukur, ndërsa për mua kjo është thjesht një klishe. Jo, jeta është e bukur vetëm kur është e ndërthurur me lirinë, pa të është thjesht një nocion pa kuptim.
Sikur të kisha një jetë tjetër do ta jetoja larg prej këtej, duke bërë gjërat që dua më shumë. Do të vrapoja nga mëngjesi në darkë duke dihatur ajrin e pastër, do të nuhasja aromat e luleve pa u lodhur, do të shikoja lindjen dhe perëndimin e diellit, do të rendja pas fluturave e xixëllonjave, do të kundroja borën e shiun kur binin, pemët ne lulëzim dhe fushat kur të bleronin, do ta shikoja kapolën e plotë të qiellit me yjet dhe hënën. Sikur…sikur vetëm kjo fjalë ekziston për mua, vetëm kjo fjalë më bën të ëndërroj.
Tani nga kjo kullë shpirtndrydhëse dua vetëm të bëhem ajër, të bashkohem me retë duke dalë lehtësisht nga dritarja. Do të shijoja lirinë time dhe do të shëtisja qiellin e pafund si një re…e lirë. Vetëm kaq dua unë dhe askush s’ma jep dot. Vetëm LIRI.
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
Emri:
Sayda Büyüküstün
Email:
ketjonalepri@gmail.com
Komenti:
kkkkkkkkkkkkkooooooooooooooott fare po te them 100 here e permende se doje liri.aty ti nuk flet fare se si e perjeton nje vajze adoleshente ngujimin
