Kush jam une? Ndoshta ne te shkuaren do t'i isha pergjigjur pa hezitim kesaj pyetje ne dukje te zakonshme. Ndersa sot hesht...Nuk e di por goja me eshte kycur dhe gjuha i nje femije tekanjoz nuk deshiron te flase. Mendoj se eshte pikerisht pesha qe mbart kjo dileme, pesha e nje jete te tere. Por, kush jam une ne te veretete? Cili eshte roli qe luaj ne kete bote te madhe? A do te arrij te le gjurmet e ekzistences time kur mbi mua te lulezojne brezat e rinj te se ardhmes??
Mbase nuk e di se kush jam. Ky mund te duket nje mendim apsurd, por mendoj se nuk kam arritur ta njoh veten plotesisht, edhe pse kam plot 16 vite qe jetoj, te njoh te gjitha anet e karakterit tim, edhe pse jam perballur me shume situata..Vete jeta te meson shume me shume se kaq. Cdo dite,cdo ore,cdo minute,cdo sekonde njeh nje ane te karakterit qe nuk e dije se ekzistonte ne ty. Prandaj mendoj se nuk jam ende gati per tju pergjigjur kesaj dileme.
Por,e vetmja gje qe mund te pershkruaj me siguri eshte ana e personalitetit qe kam arritur te njoh. Jeta, ashtu si cdo monedhe ka dy ane, por une mendoj se kam zgjedhur anen pozitive. Koha ka treguar se jam nje person me shpirt dhe mendime te lira. Ne zemer me eshte kultivuar ndjenja e dhembshurise dhe dashurise per te tjeret. Jam rritur duke lexuaar libre per njerezit hyjnor, per aata qe i kane dedikuar jeten personave ne nevoje. Kjo eshte edhe arsyeja pse dua te bej shume per te tjeret, edhe me shume se c'kam mundesi. Por kjo gje ka dhe anen e saj negative sepse shpesh heree harroj, madje e demtoj veten duke u perpjekur te bej mire. Perpos vlerave te cilat i konsideroj pozitive, nuk mund te le pa permendur ato negativet.Pavendosshmeria eshte pika ime me e dobet. Gjithashtu nuk mund te le pa permendur faktin se jam nje njeri naiv, i cili perpiqet te shohe anen e mire te gjithckaje. Perpiqem qe te gjej nje rreze dielli ehe kur qielli eshte i mbuluar nga rete, te gjeje nje pike uji edhe kur duket se shkretetira ka mbuluar gjithcka, te gjej nje fije shprese edhe ne momentet me te deshperuara. Mase kjo eshte edhe dobesia ime me e madhe, nuk i shoh gjerat ashtu si jane ne te vertete, por e verteta mbetet e tille, edhe pse te dhemb. Kjo behet shkak i zhgenjimeve nga personat qe dikur i kam konsideruar te afert.
Si perfundim mendoj se kam shume per te zbuluar dhe dhene ne kete bote misterioze. Se bashku me te panjohuren do te vazhdoj te caj perpara duke u perpjekur per te qene e lumtur ne vargjet e rimuara te jetes...
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
