Është mëngjes, por bën shumë nxehtë. Era që trazon detin është erë shiroku, vjen nga Afrika.
Pas një dushi të freskues, jemi ulur nën portik dhe po hamë mëngjes. Mbi tryezë ka gjizë të freskët, qumësht me kakao, fiq të zinj të kopshtit dhe reçel pjeshke.
Pimë qumësht me kakao, hamë bukë të porsapjekur nga dora e gjyshes, të shoqëruar me gjizë. Pastaj shijojmë ndonjë fik, aty mes aromës së pemës së jaseminit.
Mbërrin gjyshi.
-Si janë të shtrenjtët e mi?
Përkulet mbi ne për të na shtrënguar fort në krahët e tij. Mban erë të mirë kafeje dhe deti.
-Ku ishe kështu gjysh? – e pyet Sara.
Shkova t’i kërkoja detit të mos na punojë rrengje. “O det, po të mos sillesh mirë me ne, do të ikim të shëtitim në fshat”, i thashë. Do të ngremë krye.
-Po unë dua të shkoj në det. S’dua të vij vërdallë me makinë, - ia kthen Sara.
-Edhe ne... – thotë Elisa tërë drojë.
-Mund të bëjmë si dje, - propozon Paoloja, - të lahemi në det...
-Një kredhje në det? – hidhet e thotë gjyshi. – Shkojmë, pra. Merrini me vete të gjitha. Deti po na pret...
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
