Shekulli XX do te mbahet mend ne shume menyra si shekulli i imazheve te shtirura. Jetonin politikane qe fshehnin egoizmin e tyre pas disa buzeqeshjeve verbuese. Super modelet erresonin syte e njerezve duke perdorur makiazh per te mos nxjerre ne pah trupat e tyre anoreksike. Hollivudi nga ana tjeter krijonte heronj nga personazhe te mirenjohur si narciziste. Gjithsesi, asokohe jetonte nje person i vetem, per te cilen bota kishte imazhin e vertete. Kjo do te ishte Nene Tereza e Kalkutes, gruaja e njohur nderkombetarisht si shenjtore, idete dhe veprat pozitive te se ciles kalonin cdo kufi fetar e njerezor.
Me fjalimet e saj kudo neper bote, Nene Tereza synonte te ndergjegjesonte njerezit per te pastruar mendjen, zemren dhe shpirtin. „Rrenja e cdo te keqeje? Egoizmi“ – thoshte ajo. „Ndjenja me e shemtuar? Meria“ – thoshte ajo. Sigurisht, ishte nje besimtare katolike e devotshme, por nuk u mjaftua vetem me kaq. Ndryshe nga shume besimtare, e shihte te nevojshme te vepronte. Deri ne frymen e fundit tek ajo shfaqej deshira per te vazhduar me tej misionin e saj, ama s’e kundershtonte Zotin qe nuk e lejoi. Mbase ishte personi i vetem ne histori qe shfaqi dhe rrenjosi tek njerezit cdo vlere te mire, duke perfshire dhe patriotizmin. „Me gjak jam shqiptare, me nenshtetesi jam indiane“. Eshte mese e qarte se ajo e mbante koken pas, nuk e harronte kurrsesi prejardhjen. Pavaresisht gjithckaje, ajo ishte shqiptare. Ndiente dhimbje qe sistemi nuk e lejonte te shkelte vete vendin e vet. Sot kombi yne krenohet me figuren dhe veprat e saj.
Na bente thirrje ta duam njeriun, edhe pse ai eshte i paarsyeshem e i palogjikshem. Nene Tereza thoshe se nese ben mire, do te te veshin me qellime dytesore dhe egoiste, por prape s’ka rendesi, bej mire. Asaj nuk i interesonte se cfare mund te dilte nga gojet e individeve, sepse ne nje menyre apo ne nje tjeter dicka do te gjenin. Njeriu duhej t’i qendronte besnik vlerave dhe ideve te veta. Gjithcka tjeter s’kishte rendesi.
Paqja ishte synimi i saj kryesor, e per ta arritur, ajo mendonte se mund t’ja dilnim vetem nese perdornim vepra dashurie, gezimi e vellazerimi, jo arme qe shkaktojne plage ne trup e shpirt. Mosha ishte thjesht nje numer per te. Vitet i rendonin mbi shpine, sidoqofte vazhdonte rrugetimin e saj, e lumtur dhe e vendosur deri ne fund. I mesoi njerezit qe ne rast se nuk vraponin dot, te ecnin shpejt, nese s’e benin as kete atehere thjesht te ecnin, por kurre mos te ndalnin.
Njeriu kishte gjithmone dicka per te dhene sipas saj. Mbase jo ne menyre materiale, por nje kujdesje, nje buzeqeshje, do ta pasqyronte gezimin ne syte e femijeve apo te varferve. Gezimi duhet te jete nje nga engjejt e jetes sone, virtyt i nje personaliteti zemergjere. Ajo i lutej Zotit qe dashurine qe njerezit kishin dhene ta kthente perseri ne dashuri. Keto ishin armet e saj te vetme, lutja dhe dashuria.
Nene Tereza vinte jeten ne maje te cdo piramide. Ishte jeta ajo qe ishte e pacmuar, ajo qe ishte gjithcka. Me bindje te plote i mesonte njerezit ta adhuronin, ta pranonin, ta vleresonin e mbi te gjitha ta mbronin. Jeta mund te ishte dhe trishtim, kaloje. Zgjidhja gjehet per sa kohe njeriu e kerkon vertet.
Ishte Nene Tereza ajo qe nepermjet fjales dhe buzeqeshjeve po rikthente dhe njehere gjithe vlerat ne bote. Ishte ajo qe ishte e gatshme te dhuronte dhe shpirtin e saj qofte per te pare nje buzeqeshje me shume. Pesha e moshes nuk ndikoi aspak, perkundrazi, e beri me guximtare per te mos u ndalur per asnje arsye. Ne kohen kur njerezimi mbante ferrin ne zemer, ajo arriti t’i sillte parajsen para syve...
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
Shembull:
Kris Hasa - http://sq.yourliterary.com/vepra.php?id=1942&lloji=Ese+pershkruese
Vepra te ngjashme
Miqesia nje zemer n...
Lloji: Ese pershkruese
Miqesia nje zemer qe rreh e jeton ne pafundesi.Ajo zemer rreh brenda dy trupave .Lind pyetja çeshte...
Një udhëtim i kë...
Lloji: Ese pershkruese
Unë kam përjetuar shumë udhëtime,por njëri që më ka lënë mbresa të paharrueshme është ud...
Nje mbremje e qete
Lloji: Ese pershkruese
Ishte dite e diell.ora 6 e mbremjes.Heshtja kishte pushtuar tere vendin.Degjoheshin vetem shushurime...
Natyra në stinën ...
Lloji: Ese pershkruese
Sot është 21 Marsi dhe poashtu është dita e pranverës. Në pranverë qelin lulet dhe zbukurohet...
Rruga per tek Drita...
Lloji: Ese pershkruese
Epo kjo eshte jeta… Do shipfin per ty, do te gjykojne, do te hedhin poshte e do te ngren lart, do ...
Fryu nje ere e marr...
Lloji: Ese pershkruese
Nje dite duke qendruar brenda ne shtepi,dikush po trokiste ne dere.Trokiti aq fort sa une fillova...
sida ne shqiperi ne...
Lloji: Ese pershkruese
Virusi vdekjeprures HIV/AIDS, po perhapet me nje shpejtesi te frikshme. Specialistet e Institutit te...
Familja ime dhe une
Lloji: Ese pershkruese
Te flasesh per familjen perjeton emocionet qe ke perjetuar me te ,te bukura apo te keqia dhe keto em...
Pasqyra
Lloji: Ese pershkruese
Nje pasqyre e vertete na nihmon ne qe te shohim veten tone ndersa ne nje pasqyre imagjinare ti mund ...
100 vite shtet
Lloji: Ese pershkruese
Me duket enderr, shume larg realitetit, kane kaluar plote 100 vjet! Eshte shkruar aq shume histori p...
gjakmarrja
Lloji: Ese pershkruese
Tema: GJAKMARRJA
Nje pellumb i bardhe fluturon ne qiellin me ngjyren e syve te sapo-qare, te vuaj...
Stina e pranveres
Lloji: Ese pershkruese
Pas nje dimri te gjate e te ftohte me ne fund vjen kjo stine e buzeqeshur dhe e ngrohte.Nje stine e ...
/ 
