Nje qytet i mbushur me njerez te çuditshem te cilet kur flisnin i mungonin disa gërma ose fjale dhe nuk i kuptoje. Kur erdha ne kete qytet mendoja qe ishte qyteti me i mire dhe me i pasur ne gjuhen e vet por kudo neper mure shikoja germa fytyre poshte ose te ngaterruara. Nuk e kuptova se cfare po ndodhte por kur po ecja pashe nje mikun tim shume te ngushte. Ai dukej i dobet dhe mezi fliste por kur u afrova nuk ai as me vuri re. U mundova te flisja me te por ai mezi fliste. Me ne fund filloi te fliste tamam por kur kalonte ndonje njeri prane ai fliste kurrkund. Shkova ne nje qoshke ku nuk kishte njeri dhe nuk mund te na shikonte njeri. Ai i trembur me tha: ‘‘IK QE KETU DHE MOS U KTHE KURRE’’. Po pse?.
KY QYTET NUK ESHTE PER TY, LARGOHU SA ME PARE PERPARA SE TE TE NDODHE NDONJE GJE’’. Ky qytet eshte me i keqi nga te gjithe. Ky qytet quhet: ‘‘Qyteti i Gabimeve te Medha’’. Ketu nuk te fal askush ketu ndodh edhe me e keqja. Ik qe ketu sa me pare. Fillova te vrapoja sa me shpejt te mundja. Kur arrita te dilja pashe qe kur ktheva koken ajo ishte zhdukur.
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
