Lum qe rrjedh,s'pushon, therret per ne perjetesi por askush s'pergjigjet. Askush s'do te largohet nga bota e miresise, por lumturia asnjehere nuk eshte eterne, e kjo jete bashke me gjithe ligesite e saj perseri mbetet e bukur, pasi edhe po te duam ta quajme si te lige jemi ne ata qe e detyrojme te jete e atille nganjehere, ose me sakte njerezit te cilen synojne vetem dhimbjen, lotin, ata qe kerkojne shkaqe per te mbytur dike te pafajshem ne vorbullen e vetmise!
Me cudit gjithcka qe me rrethon. Kush e di... ndoshta jam une ajo e cila duhet te ndryshoj kendveshtrimin tim kunddrejt nje pamjeje e cila shpesh here me duket e lemeritshme, me duket sikur...sikur do te me gllaberoje ne erresiren e pafundme te nje zjarri te paepur!
Dua te besrtas, te qaj por s'mundem! S'mundem te jetoj as e lire por as e burgosur! Jam si nje shpend i cili behet gati per te soditur bukurite e jetes, e sapo niset veren se ia kane keputur krahet, ia kane c'rrenjosur shpirtin, ia kane vjedhur endrren!
Jemi te pafajshem, cdonjeri nga ne. Cdokush vjen ketu duke bartur syte me te bukur e peshen me te rende- ate te luftes me nje qiell te nendheshem. Vime ne kete bote si femije, si qenia me e paster, me e cilter, me e natyrshme.
Eshte ajo qenie e buzeqesh pa mashtrime, pa djallezi, pa prapavija.
E me pas, vjen nje moment ku ne detyrohemi te shohim po me ata sy mizorine e miresine njekohesisht. Por e dini c'eshte me e bukura? Se as nuk na pyesin nese duam apo jo!
Thjesht, sikur mos ju interesonte ajo qe ndjejme, qe mendojme!
E pastaj, ajo qe vijon eshte per te qeshur: na thone ms u dorezoni, luftoni, jetoni, besoni!!!
Nga ku te mesojme, ku te orientohemi per te gjetur driten, ku te luftojme, me ke ? Me veten?! Sepse me sa duket gjithcka eshte njehere lufte me veten e me vone me tjeret!
Cdohere na thone se jane ketu, do jene cdohere,por harrojne ose me sakte s'duan te tregojne se do jene derisa te shuhet gjithcka per ata, e te erresohet cdo gje per ne!
Atehere jo vetem ata por edhe ne s'do jemi me aty!
Heret apo vone, cdonjeri nga ne do kuptoje se si eshte te jetosh pa mare fryme, te qeshesh duke qare, e te qash me denese deri sa te agoje dita!
Gjithsesi, pasi s'na pyeten edhe ne s'kemi fjale. S'do bejme asgje vecse te udhetojme ne terrin e nates e nen driten e henes, si nje mergimtar i perhumbur ne nje rruge pa krye !!!
( Mrekulli kjo qenie e jona: edhe kur e di se s'po shkon askund, perseri vazhdon te ece!)
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
