Data e postimit: 2019-05-05 19:18:25
Shikime: 6428
|
|
Likes:
7
Dislikes:
1
Titulli:
Rruga e Jetes
|
Teksti:
Do qe te marresh mendimin qe kane shoket per ty?
Do qe te te shkruash mendimin qe ke per shoket?
Regjistrohu tani dhe tregohu i ndershem!
http://tbh.me
Ne nje moment nje heshtje me pushton trupin dhe ashtu i hutuar bije ne nje humnere dhe e vetmja mundesi jete ishte te kapesha per nje dege te holle peme dhe ashtu bera per te qendruar aty per disa kohe qe per fatin tim te mire ajo dege ishte mjafueshem e forte sa per te me dhene nje jete te dyte. Gjithcka qe prisja ishte qe dikush te me ndihmonte te dilja nga ajo humnere qe kisha rene, qofte dhe cicerima e nje zogu por asgje qetsia vazhdonte te me lendonte e te me hapte shum e shum plag qe nje zot e dinte se kur do sheroheshin. Ne nje moment mjerimi humbas dhe besimin ne zot, ishte vetmja ndjesi qe me kishte mbetur deri ne ato momemte. Kur papritur ndjej nje ndjenje qe e kisha harruar qe egzistonte ishte nje ndjenje qe thoshte te ngrihesha dhe kurr te mos dorzohesha. Papritur fillova te ngrija koken e te shikoja serish lart qe te gjeja nje mundsi per te dale nga ajo humnere e errët ndersa ajo ndjenje dalngadal po ktheheshe ne je ze qe sa vinte e beheshe me i fuqishem e me thoshte qe te provoja te dilja nga aty sepse ai do te me ndihmonte te ngjitesha serish. Sapo fillova te ringrihesha, hë degjova nje ciu-ciu, ishte nje gushkuq qe ja kishte dale te jetonte ne ate vend te llahtarshem ne ato momente u bera akoma me i forte per te perfunduar rrugen time por plaget qe me kishte shkaktuar ai terr i tmerrshem nk ishin sheruar por u mesova te jetoja me to. Pas shum vuajtjesh e sakrificash pashe nje drietez te vogel ne fund te atij tuneli vrastar. Dola nga ai tunel i frikshem por ika nga shiu e shkova ne bresher se ai tunel me nxorri ne nje oqean te pafund ku nuk dukej tok ne ato momente e vetmja ndjenj qe me ishte rikthuer ishte shpresa, nese e humbja dhe ate atehere do te humbja ne thellsin e oqeanit. Por fillova te besoja ne vetvete dhe notova e notova kur papritur pash nje ishull te vogel, shkova ne breg dhe i ulur ne mjerim po mendoja gjithcka kisha kaluar e gjithcka mesova nga ky rrugetim qe akoma zdija si do perfundonte por gjithsesi mora nje mesim shum te vlefshem se Shpresen, besimin te zoti dhe forcen qe ke brenda vetes mundohu te mos i humbesh kurr sepse nese humbet keto tre gjera do shkrihesh si kripa ne uje e do shuhesh si nje qiri dhe gjithcka qe do mbetet do jene vetem disa gjurme qe nuk do vlejne per asgje.
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
Shembull:
Kevi Gjata - http://sq.yourliterary.com/vepra/Ese+filozofike/Rruga+e+Jetes/6845
Vepra te ngjashme
Një udhëtim imagj...
Lloji: Ese filozofike
Më kujtohet eksperimenti që bëmë me miqtë e mi shkencëtarë. Provuam të shihnim se çfarë nd...
|
Kam vendosur te ndr...
Lloji: Ese filozofike
Koha fshin gjithcka , madje edhe identitetin e vertete te nje humani . jeta eshte e tille ,, e vesht...
|
Njeriu eshte kafshe...
Lloji: Ese filozofike
Shprehja e Aristotelit "Njeriu eshte kafshe politike"eshte thene ne menyre aq barbare,por qe ne te v...
|
Vetmia lulja qe rri...
Lloji: Ese filozofike
Shpesh herë erresirën dhe vetmin njerzit mundohen ti largohen por ne fakt ajo eshte nje qetesi shp...
|
|
Jeta...
Lloji: Ese filozofike
Kjo jete paska qene e destinuar te filloje me komedi, te vazhdoje me drame e te perfundoje me tragje...
|
Zhgënjimi
Lloji: Ese filozofike
Zhgënjimi...Të zhgënjehesh...ç'do të thotë?! Hë...Të zhgënjehesh do të thotë të humbasë...
|
Figura e çmitizuar...
Lloji: Ese filozofike
Të pyesësh Migjenin,për figurën e gruas,një stuhi shpehish do të vërshohej para teje.
Gruaja...
|
Ne jemi ketu ne Tok...
Lloji: Ese filozofike
Sa herë kam qenë e mërzitur dhe i kam bërë vetjes një pyetje: “Pse jetoj unë?”, sa herë ...
|
Zhgenjimi
Lloji: Ese filozofike
- ZHgenjimi , bashkeudhetarja e dashurise , Urrejtjes, dhimbjes dhe lumturise eshte pjese e jona ...
|
nje palaco qe qesh
Lloji: Ese filozofike
Eshte per tu habitur me ndjesite e panumerta qe zoteron njeriu... qofshin keto te arsyeshme ose jo m...
|
''Buzëqeshja : Ila...
Lloji: Ese filozofike
Frymë e inspirimit , motivimit ,arsyes për ekzistencë dhe e forcës për të mbijetuar.Ajo e cila...
|
|
|
Shto komentin tend per vepren e mesiperme:
|
Mos perdorni fjalor banal! Komentet me fjalor banal do te fshihen!
|
