Fëmijëria , shpirti im rebel .
Fëmijëria është stacioni më i bukur në udhën sa të gjatë por dhe të shkurtër të jetës. Është pranvera e shpirtit, është përjetimi më njerëzor i kësaj bote , të cilën e kujtojmë me nostalgji dhe duam t’i rikthehemi sërisht.
Gjallëria gjatë kësaj moshe është tejet e madhe. Në fakt kjo gjallëri është burim shprese dhe jete për shumë njerëz të tjerë. Një shprehje thotë : “Jepini fëmijës më shumë liri, le të vrapojë, le të kërcejë, le të jetë i lirë, le të luajë dhe të argëtohet, le të mos jetë asnjëherë në qetësi, vetëm në këtë mënyrë ti do të ndjesh pozitivitetin në shpirtin e tyre …
Tani që po shkruaj ndiej mall si asnjë herë për fëmijërinë. Do të doja shumë që vitet t’i ktheja pas dhe koha të ndalte pikërisht në momentet kur rendja fushave të blerta me lule, ose kur luaja kukafshehti mbrëmjeve të ngrohta të beharit. Sa më mungon flladi që më përkëdhelte ëmbël fytyrën teksa lëkundesha në lisharëse, madje teksa lëkundesha, shpesh mendoja sikur papritur të bëhesha me flatra dhe ti bashkohesha zogjve në fluturim në qiellin e paanë. Epo fundja kjo është e bukura e kësaj periudhe pasi bota jote është si në filma, ti udhëhiqesh nga shpirti yt aventurier drejt një vendi magjik larg stresit dhe problemeve të të rriturve, larg jetës monotone të qytetit gri dhe mbi të gjitha larg realitetit të ashpër…
Më kujtohet si tani sa herë dëshiroja të rritesha e të bëhesha e madhe. Nuk e kuptoja bukurinë e të qënit fëmijë. Cuditesha kur dëgjoja më të rriturit teksa thonin “ Ah… Cfarë nuk do të jepja të kaloja qoftë edhe një ditë si fëmijë ”! Tani nuk më besohet që edhe unë them të njëjtën gjë si ato.
Më merr malli për atë kohë kur problemi më i madh ishte se cilën lojë do të luaja nesër. Kur miqtë nuk kishin zili dhe inate dhe madje pajtoheshim thjesht me një bashkim gishtash, pasi krenaria ishte një ndjenjë e panjohur për ne. Kur gjithcka ishte kaq e thjeshtë dhe pafundësisht e bukur. Kur shpirti ynë ngjasonte me detin,
pasi edhe kur mbretëronte qetësia ai kurrë nuk pushonte… Ishte një shpirt rebel, i palodhur dhe plot shpresë për të ardhmen.
Eh…Fëmijëria, është një periudhë që mundësia për ta jetuar të jepet vetëm një herë, prandaj mos lejoni që tekonolgjia dhe interneti t’jua marrin këtë mundësi. Shijojini lojërat e sinqerta me shokët në natyrë, pasi ato janë të parikthyeshme dhe jo playstation-ni . Mos u përpiqni të sfidoni kohën dhe të rriteni para kohe sepse në fund të humburit do të jeni ju! Lëreni shpirtin t’ju udhëheqë dhe bota do të jetë e juaja .
Punoi: Xhesilda Paja
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
Emri:
xxxii
Email:
xxx1@mail.com
Komenti:
nje super ese !! bravo, qenke mjaft e zonja per kete dhe ishe aq mir sa me duket se do t marr m sysh ☺ hhshahhaha! shm bkr... me kujt nj pjes te femijeris...
