Në një fshat të largët jetonte një grua e re me 10 fëmijët e saj me 9 djem dhe 1 vajzë.Erdhi koha që nëna të martonte vajzën e saj të vetma Doruntinën.Doruntina ishte aq e bukur saqë bukuria e saj kishte marr zemrën e shumë djemve që kishin kërkuar të martoheshin me të.Por asnjëri nuk arriti ti fitonte zemrën derisa një ditë erdhi një trimë nga një vend shumë i largët dhe i fitoj zemrën asaj.Por nëna dhe vëllezërit nuk dëshironin ta kishin larg,vetem vëllai i vogël Konstandinin ia mbushi mëndjen se në të mirë dhe në të keq ai do ta sillte motrën e tij Doruntinën.Duke dhënë fjalën e tij nëna dhe vëllezerit e lejuan Doruntinën të martohej larg.Vitet kaluan dhe shumë armiq erdhën ta pushtonin vendin.Djemt dolën në luftë duke u vrarë një nga një përfshirë dhe të voglin Konstandinin.Nëna e cila kishte mbetur vetëm shkoj në varreza të qante djemt.Iu afrua varrit të Konstandinit dhe filloi të qante me të madhe.-“Konstandin si ma bëre këtë!Dhe më le mua vetëm të paktën të kisha afer Doruntinën që të qaja dhimbjen me të.Por as atë nuk e kam se ti më binde ta martonim atë larg.Kush do të ma marri vajzën tani?Si do ta mbash fjalën tani që nuk je më?
Nëna qau sa qau dhe më pas iku në shtëpi.Konstandini që as dheu nuk e treste pasi nuk mbajti dot fjalën që i kishte dhënë nënës.U ngrit nga varri dhe shkoj drejt shtëpis së Doruntinës kaloi fusha,male,lumenjë,kodra për të arritur tek e motra.Kur arriti më në fund e gjeti duke kërcyer dhe festuar ditën e pashkëve.E motra u cudit kur e pa dhe menjëherë e përqafoi.
-Eja shkojmë motër e dashur .-i tha Konstandini
-Për cfarë ke ardhur të më marrësh ndonjë e keqe apo e mirë që të di cfarë të vesh.-i tha Doruntina.
-Kështu sic je shumë mirë vetëm të nisemi sa më parë.
-Në rregull .-i tha Doruntina
Dhe vëlla dhe motër u nisën për në shtëpi.Kushdo që i shihte habitej se si një njëri i gjallë dhe një i vdekur rrinin bashk në një kal.Pas një rruge të gjatë më në fund arritën në shtëpi.Pas një rruge të gjatë më në fund arritën në shtepi.Konstadini la të motrën në derë dhe u kthye në varrë.Më në fund ai mund te pushonte i qetë pasi mbajti fjalën e dhënë.Doruntina e lumtur që ishte më në fund në shtëpi,trokiti menjëherë në derë.Nëna u habit kur dëgjoi derën.Pasi kishte vite që nuk e vizitonte askush.Kur ato panë njëra tjetrën filloven duke qarë dhe Doruntina i tha nënes që e solli Konstandini.Ajo u cudit dhe po ja tregonte te gjitha historit qe kishin ndodhur
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
