Ishte mengjes dhe me ne fund arrita.Pamja ishte mbreslenese.Rrezet e Diellit nuk ishin shume te forta por reflektimi i tyre mbi gjethet e arta e mbushnin vendin plot shkelqim.Gjithe vendi ishte mbuluar nga nje mbulese e arte.Gjethet e rena "kercenin" sipas drejtimit te eres.Aroma e frutave ndjehej kudo.Te gjithe fermeret ishin duke bere punet e perditshme kurse femijet luanin,qeshnin,kenaqeshin me njeri-tjetrin.Cicerimat e zogjve shoqeronin zhurmen e shkeljes se gjetheve.Isha futur ne nje vend ku cdo gje dukej e pafajshme,ne nje vend me te bukur se parajsa.
Koha ikte pa pushim,nuk priste per asgje.Tashme Dielli po i linte vendin Henes.Ersa perkedhelese e mengjesit tani ishte bere me e eger.Dikush po terhiqte me nje force te madhe rrezet e Diellit.Gethet e arta e humben shkelqimin.Cipa e nates po binte dhe me kalimin e kohes ajo behej me e erret,bloze e zeze.Ate erresiren e pafund e zbukuronte vetem Hena faqebardhe dhe yjet vezullues.Yjet dukeshin sikur po benin gare se kush do te ndriconte me shume.
Bubullimat filluan.Ato jane lajmetare dhe gjithmone thone:
"Behuni gati,po vjen shiu."
Brenda ne dhome kerciste zjarri bubulak.Dikush po trokiste ne dritare.Ah,ishin piklat e renda te shiut qe binin nga qielli si te ishin gure trnsparente.Jashte nuk kishte asnje njer.Me sa duket cdokush ishte futur ne ate shtepizen e tij te ngrohte dhe familjare.Pamja e arte dhe e gezueshme e mengjesit tashme ishte transformuar ne nje pamje te erret,te merzitshme dhe trishtuese...
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
