Të rrosh a të mos rrosh…është një nga monologët më të famshëm e më të komentuar të letërsisë botërore dhe një nga dilemat më dramatike në jetën njerezore,duke të vënë në dilemën mes jetës dhe vdekjes.Kjo jetë është dhurata më e bukur që na ka dhuruar Zoti .Ai dëshiron që ta jetojmë jetën siç duhet duke i dhënë kuptimin e duhur.Por të gjithë jemi të ndërgjegjshëm që kjo jetë nuk është gjithnjë vijë e drejtë ose fushë me lule. Është nje provë,me sprovat që shpesh të ulin ose të ngrisin shumë lartë.Pra ky udhëtim i përkohshëm na përballë me gjeëra shumë të admirueshme sic janë emocione ,copëzat e lumturisë , ëndërrat,dashuria ,gëzimi etj. Por edhe me gjëra të cilat nuk do të donim kurr ti provonim sic jane dhimbjet ,vuajtjet ,sëmundjet apo më keq akoma humbja e një njeriu tonë të dashur.Mjerisht shumë përballen me hidhërime dhe aq më keq ndihesh nga gjendja emocionale sa syte i hedh nga vdekja .Ndihesh pavlerë apo pa shpresë.
Ah Te rrosh a të mos rrosh !
Të rrosh për të shijuar të mirat që sjell kjo jetë.Të rrosh sepse jemi krijuar të jetojmë ,të punojmë ,të krijojmë familje ,shoqëri.Të marrim guximin që edhe kur duket sikur fati nuk po sillet mirë me ne të mund të sfidojmë veten duke ja dalë mban .Apo të mos rrosh sepse të duket sikur po jeton kot,sikur nuk po mundesh të dalësh nga kjo vorbull e zeze që është krijuar afër teje?Nuk gjen dot guximin ,nuk ke dot durimi apo nuk ke shpresën e duhur për të vazhduar përpara pavarësisht të këqijave që të kanë ndodhur .A ke menduar se çfarë do të të ndihmojë?Kujtoja gjithnjë vetes që në botë miliona veta nga mbarë bota anemban përballen me shumë vuajtje akoma më të rënda seq ato që të kanë ndodhur ty.Por me shpresën e madhe që do të bëhet mirë vazhdojnë të shijojnë jetën .
Kështu që edhe ti vazhdo të forcosh veten gjithashtu ti lutesh Zoti çdo ditë që të të jap guximin e nevojshëm për të përballe çdo gje ne kete jete .Dhe të jesh i sigurt se ai do të të ndihmojë. Është e sigurt se pas çdo lloj vështirësie vjen lehtësimi .
Të rrosh a të mos rrosh
Të rrosh sepse kështu udhëtimi do të të na duket më domethënës.
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
Rruga e Jetes
Lloji: Ese filozofike
Ne nje moment nje heshtje me pushton trupin dhe ashtu i hutuar bije ne nje humnere dhe e vetmja mund...
Ne kete bote jemi p...
Lloji: Ese filozofike
Në këtë botë jemi për të...?
Kjo është një pyetje të cilën çdo njeri ja bën vetës.Dis...
Arti dhe enderrat j...
Lloji: Ese filozofike
Qe te krijosh si fillim duhet te enderrosh. Pas cdo arti fshihet nje enderr te cilen e bejme realite...
Vogëlushi im
Lloji: Ese filozofike
Porosia e babait
Kur kthehem pas, në hapat e padukshëm të kujtimeve, më kujtohet dita e parë k...
Erdhe nje nat me e ...
Lloji: Ese filozofike
A di cfar eshte me e dhimbshme ne kete bot. Te braktisesh prej dashuris , e cila tashme te ka burgo...
A duhet të përdor...
Lloji: Ese filozofike
Për mendimin tim jo,nuk duhet të përdoren,sepse edhe kafshët janë gjallesa. Kam dëgjuar se kaf...
Komentet e fundit!
Emri:
grisela shallas
Email:
frenkishallas@gmail.com
Komenti:
Eshte e buku te jetosh sepse ka shume njerez qe qeshin qe edhe merzitjen ta tregojne te tjereve duke qeshur.Jeto sepse edhe te jetosh shte e bukur sepse ka persona qe vetem ekzistojne.
