Tek vendi ku linda,tek djepi ku u rrita,
tek cicerima e zogjeve qe degjohej cdo pranvere,tek shushurima e lumit qe kisha prane shtepise,tek pemet plt hijeshi tek natyra gazmore qeduket sikur me buzeqesh ,tek vendi im .
U munduam te na ndajne te na copetojne ,te na vrasin te mos mundja te shihja sesi me rritet mbesa,si vesh me plot bukuri jelekun e punuar nga une,u munduan te me bejne te te harroj ,te shlyej histrine shume shekullore...Te na zhdukin u munduan oj bija ime,te zhdukin emrin tone ,faktin se ne jemi shqiptar qe ju te ,os dini per kete madje as ju te mks ishit oj bije,u munduan.
Por ti mos harro ,ne jemi shqiptar ,gjakun tone askush ska per ta marr
-më tha gjyshja!
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
Shembull:
Linda Fetaj - http://sq.yourliterary.com/vepra.php?id=4368&lloji=Ese+filozofike
Vepra te ngjashme
Perpara pasqyres se...
Lloji: Ese filozofike
Na ndodh shpesh te humbasim ne boten e kujtimeve , te sjellim ne mend kohen e femijerise . Para sy...
A duhet të përdor...
Lloji: Ese filozofike
Për mendimin tim jo,nuk duhet të përdoren,sepse edhe kafshët janë gjallesa. Kam dëgjuar se kaf...
Iluzione
Lloji: Ese filozofike
Eshte faji im qe i pershkruaj netet si ylber ... Te hesht kur bota shembet ? Te pertyp ate qe nuk m...
