Tek vendi ku linda,tek djepi ku u rrita,
tek cicerima e zogjeve qe degjohej cdo pranvere,tek shushurima e lumit qe kisha prane shtepise,tek pemet plt hijeshi tek natyra gazmore qeduket sikur me buzeqesh ,tek vendi im .
U munduam te na ndajne te na copetojne ,te na vrasin te mos mundja te shihja sesi me rritet mbesa,si vesh me plot bukuri jelekun e punuar nga une,u munduan te me bejne te te harroj ,te shlyej histrine shume shekullore...Te na zhdukin u munduan oj bija ime,te zhdukin emrin tone ,faktin se ne jemi shqiptar qe ju te ,os dini per kete madje as ju te mks ishit oj bije,u munduan.
Por ti mos harro ,ne jemi shqiptar ,gjakun tone askush ska per ta marr
-më tha gjyshja!
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
Shembull:
Linda Fetaj - http://sq.yourliterary.com/vepra.php?id=4368&lloji=Ese+filozofike
Vepra te ngjashme
Jeta
Lloji: Ese filozofike
Cesht bota?
Sa shpesh lendohesh dhe me pas fshin lotet duke buzeqeshur dhe mendon se e nesmja do ...
