Njerëzit kanë tendencë të shohin dallimet mes njëri-tjetrit duke dashur të diferencojnë njëri tjetrin si nga pasuria , statusi social, apo edhe perceptimin e tyre në lidhje me konceptin e “normales. Të gjithë jemi të ndryshëm por të gjithë duhet të trajtohemi njësoj , pavarësisht vecorive që na karakterizojnë. Kur isha më e vogël, kishte raste që dhe unë e ndjeja veten inferiore. Në shkollë nuk isha nga ata tipat karizmatikë që i bënin të gjithë shokët përvete dhe kishin një shoqëri të madhe. Më mjaftonte shoqja ime e ngushtë. Pamvarësisht se nuk isha vajza tipike në shkollë që e njihnin të gjithë, megjithatë mua më pëlqente mënyra ime e jetës. Në shtëpi kishte raste kur nuk ndjehesha fare. Motrat e mia dhe kushërinjë shpesh mblidheshin së bashku me njëri-tjetrin, loznin, kercenin, degjonin muzikë dhe madje ndonjëherë zemëroheshin me mua sepse nuk bashkohesha me ta. Unë përpiqesha t’i sqaroja thjesht se nuk më pëlqentë ajo lloj muzike apo smë pëlqen të kërcej por përgjigja që merrja ishtë “ti nuk i përket këtij planeti”. Prindërit e mi ishin të vetmit që nuk mërziteshin nga unë. Nëna ime e quante këtë "sindroma e fëmijës së mesëm " .
Në shkollë të mesme, po ndryshoja disi, nuk isha më ajo vajza e vetmuar, isha më sociale, megjithatë përsëri kisha shumë ndryshime me të tjetër. Ndryshe nga bashkemoshatarët e mi, atëherë pëlqeja muzikën rrok, vishesha shumë e “çrregullt” siç me përshkruanin, smë pëlqenin festat me shumë njerëz dhe madje akuzohesha pse hobi im ishte matematika . Të tjerët më shikonin plot dyshime, madje shpesh përshpërisnin për shijet e mia “jonormale”. Për ta isha “ndryshe” jo nga pamja fizike, por për shkak se unë nuk ndiqja të njëjtat trende me ta, thjesht nuk ndodhesha në të njëjtën lokomotivë me ta. Ndoshta për faktin se ata nuk më kuptonin, apo nuk përpiqeshin fare ta bënin këtë, shpesh ndihesha keq me veten time. Ndoshta për këtë fakt vendosa të ndryshoj, të mos jem më delja e zezë e shoqërisë sime.
Por gjithmonë e kam bindur veten që nuk ishte faji im për faktin e të qënurit “e huaj”' në shoqëri . Nëse ato do të më kuptonin, do të ishte më e lehtë të pranonin shijet e mia të ndryshme. Të gjithë kemi diçka të vecantë, por kjo s’do të thotë që duhet ti etiketojmë të tjerët negativisht, dhe sikur të mos na pëlqejë ajo çfarë shohim tak ata. Ndoshta një pjesë të fajit në rastin tim e kishte mentaliteti, sipas të cilit të gjithë duhet të sillemi njësoj, të përshtatemi në çdo detaj me rregullat e shoqërisë. Sot jam ndryshe, ndoshta me rritjen në moshë ndryshokan dhe preferencat, sjellja, dëshirat, të menduarit, perceptimet. Jam shndërruar në vajzën normale siç të gjithë donin të isha. Megjithatë mbetem akoma e indinjuar nga ata njerëz që preferojnë kaq shumë të paragjykojnë sjelljen e tjetrit. Në këtë botë të lirë askush nuk duhet të izolohet, të tjetërsohet , apo të trajtohet si dele e zezë.
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
cesht e bukura
Lloji: Ese pershkruese
“Gjakmarrja” problem,pengese e shoqerise tone.Ajo eshte nje fenomen mjaft I perhapur po aq shume...
Shkolla juaj shëno...
Lloji: Ese pershkruese
50 ngjyra në vetëm një tablo.
Ju ka kumbuar në vesh se një aktivitet magjepsës është gati t...
i pavarur
Lloji: Ese pershkruese
jam e pavarur sa zogu qe fluturon ne kaltersi . jam e pavarur sa era qe fluturon e se kap njeri . e ...
Atdhe
Lloji: Ese pershkruese
Atdheu është gjëja më e rëndësishme në jetën e një personi.Atdheu ynë është Kosova vendi...
28 nëntori
Lloji: Ese pershkruese
Sa herë që vie nëntori,e moti fillon të ftohet ne kujtojmë ditën më të madhe për ne. Ditën...
Jeta
Lloji: Ese pershkruese
Bruna Gjergo Jorgji
23.05.2011 ·
JETA,,,,,,,Jeta eshte si bicikleta, te rrezon atehere kur mendo...
Nenes sime
Lloji: Ese pershkruese
Nënë, të detyrohem për gjithçka... Ti je e vetmja që ke duruar të qarën time në mes të nat...
pasioni im per biol...
Lloji: Ese pershkruese
pasioni im per biologjine
prej qe isha femije , kam shetitur shume neper natyre..
gjate ecjes n...
Pasioni im ... më ...
Lloji: Ese pershkruese
“Pa pasion nuk është krijuar asnjë vepër e madhe dhe as që mund të krijohet” ~ Xhorxh Hege...
Buze Ekzistences Se...
Lloji: Ese pershkruese
Ne fillim ishte vetem nje kujtim dhe pastaj nje realitet ne te cilin u ktheva. Elakturus, nje planet...
Mbi siperfaqen e de...
Lloji: Ese pershkruese
Lexim te kencem!
"Sa bukur qe eshte kur shtrire mbi rere ne nje kupe me vere,nen driten e henes,shi...
7 marsi dhe 8 marsi
Lloji: Ese pershkruese
8 marsi siq njihet dita nderkombetare e gruas,eshte nje nder ditets me te veqanta te nenave dhe gjit...
Komentet e fundit!
Emri:
J korcar
Email:
jojojojojojojo@gmail.com
Komenti:
Po kështu jam ndjerë dhe unë.
Kisha preferenca të. kundërta me ta.
Si edhe kisha nota 10 absolute dhe isha dukshëm më lart se të gjithë në mësime.Nuk është e nevojshme që të dalim nga
vetvetja prej tyre. Duhet që të ecim përpara , të mos i qahemi. askujt dhe të mos viktimizohemi. Duhet të mësojmë
shumë mirë në shkollë dhe të shoqërohemi me njerez të
mirë.Kështu e kam fituar kete betejë të ashpër.Shumë mirë që ke nxjerrë kete histori dhe shprehe indinjaten tende
