Muzgu ka perqafuare edhe pjesen me te vogel te drites qe ka mbetur ne horizont.Neper rruget gjysme te erreta,era luan me gjethet dhe shkund nga pemet ,pikat e shiut te pasdites.Nje qetesi e frikshme ndihet kudo ,duket sikur te gjithe jane zhdukur me perendimin e diellit dhe qyteti ka mbetur irrethuare nga hijet e cuditshme qe nata sjell me vete.Kjo heshtje shurdhuese thyhet nga disa hapa te befte,qe trokasin si pikat e para te shiut te vjeshtes,mbi qelqet e dritareve gjysem te hapura nga era .
Eshte djali i vogel qe banon ne qoshet e erreta,prane kazaneve me plehera!Nuk eshte me i madh se dhjete vjec,me ca floke te zbardhur,ndoshta nga vuajtja,dy sy te zinje te medhenje ne te cilet pasqyrohet pafajesia e nje shpirti te vrare.Duket sikur lutet me shikim qe dikush ta nxjerre nga ai labirint pa dalje.Fytyra e tij e zbehte ndricohet nga dritat e shtyllave vigane,sikur duan te mburren me madheshtine e tyre.Era i perplaset ne gjoks dhe i fryen bluzen e grisur,deshirone ta ngre e te luaje me te si me gjethet.Por ai eshte mesuare tashme me eren dhe pllakat e ftohta te trotuarit nuk i bejne me pershtypje,edhe pse mbi to ecen zbathur.Vrapon,iken nga gjithcka dhe mendon se do te lere pas nje pjese te nates.E do te mund te ndieje mbi fytyre rrezet e diellit qe aq shume i mungojne,pa u penguar nga shikimet vrastare te kalimtareve,qe e mbulojne si re te zeza.Ai kerkon te vrapoje e te therrase me zerine shpirtit ,se deshiron te luaje me endrrat e therrmuara ,te preke nje dore te ngrohte prinderore,pa pasur mbi shpine shikime paragjykuese,sepse pesha e tyre rendon shume dhe,per cfare?!
Faleminderit te gjitheve qe po e lexoni kete esse.
Ndalohet rreptesisht ri-botimi i paautorizuar i veprave te postuara ne kete
website neper website te tjera!
Perjashtim ben rasti kur shkruani emrin e vertete te autorit te vepres se
bashku me linkun zyrtar te vepres!
Shembull:
Sen - http://sq.yourliterary.com/vepra/Ese+filozofike/Varferia/3674
Vepra te ngjashme
Frika dhe misteri
Lloji: Ese filozofike
Te duket sikur po humb kontrollin. Ndihesh i rrezikuar, zemra te rreh for dhe shpejt. Edhe perse per...
I semuri per mend
Lloji: Ese filozofike
• I semuri per mend eshte komedia e fundit e molierit te cilen ai e vuri ne skene me 1673.Molieri ...
Mjerimi
Lloji: Ese filozofike
Mjerimi fjala qe cdo kush i frigohet dhe ajo qe shum njerez e jetojne,mjerimi vendi i erret qe fle d...
Njeriu edhe kur e k...
Lloji: Ese filozofike
Cdo faze e jetes, cdo vit, dekade apo shekull kane folur per lavdine njerezore , per menyrat si ajo ...
Kujtime nga femijer...
Lloji: Ese filozofike
Cdo dite e me shume po rritem,e cdo dite e me shume po i largohem asaj pafajesise te atij vogelushi...
Jeta
Lloji: Ese filozofike
Shkrim i lire …..
Jeta !
Ne keto caste meditimi mora nje laps e hodha ne flete te bardhe ato...
A duhet të përdor...
Lloji: Ese filozofike
Për mendimin tim jo,nuk duhet të përdoren,sepse edhe kafshët janë gjallesa. Kam dëgjuar se kaf...
Një udhëtim imagj...
Lloji: Ese filozofike
Më kujtohet eksperimenti që bëmë me miqtë e mi shkencëtarë. Provuam të shihnim se çfarë nd...
Ku po shkojme me ka...
Lloji: Ese filozofike
Te rritesh ne nje bote te tille… ku njerzit zhvishen nga dashamiresia dhe sjellin revolucion indiv...
Iluzione
Lloji: Ese filozofike
Eshte faji im qe i pershkruaj netet si ylber ... Te hesht kur bota shembet ? Te pertyp ate qe nuk m...
Rruga e Jetes
Lloji: Ese filozofike
Ne nje moment nje heshtje me pushton trupin dhe ashtu i hutuar bije ne nje humnere dhe e vetmja mund...
Të drejtat e njeri...
Lloji: Ese filozofike
Sanksionimi i të drejtave dhe lirive themelore në kushtetutë është tregues i nivelit të demokr...
